جهان بینی توحیدی - مطهری، مرتضی - الصفحة ٦

حکما حکمت را تقسیم می‌کنند به حکمت عملی و حکمت نظری " حکمت نظری‌ " دریافت هستی است آنچنانکه هست ، و " حکمت عملی " دریافت خط مشی‌ زندگی است آنچنانکه باید اینچنین " باید " ها نتیجه منطقی آنچنان " هست " هاست ، بالاخص آنچنان " هست " هایی که فلسفه اولی و حکمت ما بعد الطبیعی عهده دار بیان آنهاست .

جهان احساسی و جهان شناسی

بدیهی است که از کلمه " جهان بینی " که ماده دیدن در آن به کار رفته‌ است نباید به اشتباه بیفتیم و جهان بینی را به معنی جهان احساسی تلقی‌ کنیم . جهان بینی به معنی جهان شناسی است و به مساله معروف " شناخت‌ " مربوط می‌شود . شناخت از مختصات انسان است ، برخلاف احساس که از مشترکات انسان و سایر جانداران است ، لهذا جهان شناسی نیز از مختصات‌ انسان است و به نیروی تفکر و تعقل او بستگی دارد . بسیاری از حیوانات از نظر جهان احساسی از انسان پیشرفته‌ترند ، یا از نظر اینکه مجهز به بعضی حواس اند که انسان فاقد آن حس است آنچنانکه‌ گفته می‌شود برخی پرندگان از نوعی حس رادار برخوردارند ، و یا در حواس‌ مشترک با انسان از انسان بسی حساسترند آنچنانکه در باصره عقاب ، شامه‌ سگ یا مورچه و سامعه موش گفته می‌شود برتری انسان از سایر جانداران ، در شناخت جهان ، یعنی نوعی بینش عمیق درباره جهان است حیوان فقط جهان را احساس می‌کند ، اما انسان علاوه بر آن ، جهان را تفسیر