جهان بینی توحیدی

جهان بینی توحیدی - مطهری، مرتضی - الصفحة ٤٩

اشیاء باید بریده شود . انسان را از قید اشیاء رها سازید تا به واقعیت‌ انسانی‌اش باز گردد نه اشیاء را از قید انسان . به انسان آزادی معنوی‌ بدهید ، از آزاد کردن و رها ساختن اشیاء چه اثری ساخته است ؟ به شخص‌ رهایی و آزادی و اشتراکیت و وحدت بدهید نه به " شی‌ء " . عامل توحید اخلاقی و اجتماعی انسان از نوع عوامل آموزشی و پرورشی مخصوصا آموزش و پرورش معنوی است نه از نوع عوامل اقتصادی . تکامل درونی انسان عامل‌ توحید اوست نه کاستی برونی . برای یگانگی انسان باید به او " معنی " داد و نه اینکه از او " ماده " را گرفت . انسان ، اول حیوان است دوم‌ انسان ، حیوان بالطبع است و انسان بالاکتساب . انسان در پرتو ایمان و تحت تاثیر عوامل صحیح آموزشی و پرورشی ، انسانیت خویش را که بالقوه و بالفطره دارد ، باز می‌یابد . مادام که انسان تحت عوامل مؤثر معنوی ، معنویت خویش را باز نیافته و به صورت انسان در نیامده ، همان حیوان‌ بالطبع است ، امکان یگانگی روحها و جانها در کار نیست .

جان حیوانی ندارد اتحاد
تو مجو این اتحاد از روح باد
گر خورد این نان ، نگردد سیر آن
ور کشد بار این ، نگردد آن گران
بلکه این شادی کند از مرگ آن
از حسد میرد چون بیند برگ آن
جان گرگان و سگان از هم جداست
متحد جانهای شیران خداست
مؤمنان معدود لیک ایمان یکی
جسمشان معدود لیکن جان یکی
غیر فهم و جان که در گاو و خر است
آدمی را عقل و جانی دیگر است
ده چراغ از حاضر آری در مکان
هر یکی باشد به صورت غیر آن
فرق نتوان کرد نور هر یکی
چون به نورش روی آری بی‌شکی
اطلب المعنی من القرآن قل
لا نفرق بین آحاد الرسل