جهان بینی توحیدی - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٤

درباره جهان معین می‌کند ، نگرش او را به هستی و جهان شکل خاص می‌دهد ، به انسان ایده می‌دهد یا ایده او را از او می‌گیرد ، به حیات او معنی‌ می‌دهد یا او را به پوچی و هیچی می‌کشاند . این است که می‌گوییم علم قادر نیست به انسان نوعی جهان بینی بدهد که پایه و مبنای یک ایدئولوژی قرار گیرد ، ولی فلسفه می‌تواند .

جهان بینی مذهبی

اگر هر گونه اظهار نظر کلی درباره هستی و جهان را جهان بینی فلسفی‌ بدانیم - قطع نظر از اینکه مبدا آن جهان بینی چیست ، قیاس و برهان و استدلال است یا تلقی وحی - از جهان غیب باید جهان بینی مذهبی را یک نوع‌ از جهان بینی فلسفی بدانیم . جهان بینی مذهبی و جهان بینی فلسفی وحدت‌ قلمرو دارند ، برخلاف جهان بینی علمی . ولی اگر نظر به مبدا معرفت و شناسایی داشته باشیم ، مسلما جهان شناسی‌ مذهبی با جهان شناسی فلسفی دو نوع است . در برخی مذاهب مانند اسلام جهان شناسی مذهبی در متن مذهب ، رنگ فلسفی‌ یعنی رنگ استدلالی به خود گرفته است ، بر مسائلی که عرضه شده است با تکیه بر عقل ، استدلال و اقامه برهان شده است ، از این رو جهان بینی‌ اسلامی در عین حال یک جهان بینی عقلانی و فلسفی است .

---

ثبات‌ و جاودانگی ، و دیگر عموم و شمول - که جهان بینی علمی و جهان بینی فلسفی‌ محض فاقد آن است ، قداست