جهان بینی توحیدی - مطهری، مرتضی - الصفحة ٩٤

حوادث و پدیده‌هایی در جهان مشاهده می‌شود که از مقوله نقص یا شر یا زشتی‌ یا عبث و پوچی است . حکمت الهی اقتضا می‌کند که کمال به جای نقص ، خیر به جای شر ، زیبایی به جای زشتی ، و مفید بودن به جای عبث و پوچی بوده‌ باشد . ناقص الخلقه‌ها ، بلادها و مصیبتها ، قباحت منظرها ، اعضا و اجزای‌ زائد در بدن انسان و حیوان خلاف حکمت را ثابت می‌کند . عادلانه بودن نظام‌ به این است که ظلم و تبعیضی در آن وجود نداشته باشد ، آفات و بلایا وجود نداشته باشد ، بلکه فنا و نیستی در آن وجود نداشته باشد ، زیرا آوردن‌ موجودی به هستی و لذت هستی را به او چشانیدن و سپس فرستادن او به دیار نیستی ظلم است . عادلانه بودن نظام به این است که در موجودات آن نظام‌ نقصهایی از قبیل جهل ، عجز ، ضعف و فقر وجود نداشته باشد ، زیرا همینکه‌ به اندام موجودی جامه هستی پوشانیده شد دریغ داشتن شرایط و کمالات هستی‌ از او ظلم است . اگر نظام موجود نظام عادلانه است پس این همه تبعیضها چرا ؟ چرا یکی سفید است و یکی سیاه ؟ یکی زشت است و دیگری زیبا ؟ یکی‌ سالم است و دیگری علیل ؟ چرا یک موجود ، انسان آفریده شده و دیگری‌ گوسفند یا عقرب یا کرم خاکی ؟ یکی شیطان آفریده شده و دیگری فرشته ؟ چرا همه یکسان آفریده نشدند و یا چرا کار برعکس نشد ؟ مثلا چرا آن که سفید یا زیبا یا سالم است ، سیاه یا زشت یا علیل نشد ؟ و همین طور . . . اینها و امثال اینها یک سلسله پرسشهاست که درباره جهان مطرح است و جهان بینی توحیدی که جهان را فعل خدای حکیم عادل علی‌الاطلاق می‌داند ، باید به این پرسشها پاسخ دهد . نظر به اینکه پاسخ تفصیلی به این پرسشها کتاب مستقل پر