متاسفانه موج اندیشه‌های محدود مادی و حسی که از مغرب زمین برخاسته به‌ آنجا کشیده که گروهی اصرار دارند همه مفاهیم عالی و وسیع و گسترده جهان‌ بینی اسلامی را تا سطح محسوسات و مادیات تنزل دهند .

دنیا و آخرت

یکی دیگر از ارکان جهان بینی اسلامی ، تقسیم جهان است به دنیا و آخرت‌ . آنچه قبلا تحت عنوان غیب و شهادت گفتیم مربوط بود به جهانی مقدم بر این جهان ، جهانی که سازنده این جهان و تدبیر کننده این جهان است . اگر چه از یک نظر جهان آخرت غیب است و جهان دنیا شهادت ، ولی نظر به‌ اینکه جهان آخرت متاخر از جهان دنیاست ، جهانی است که انسان به سوی آن‌ بازگشت می‌کند ، تحت عنوان مستقل قابل توضیح است . جهان غیب جهانی‌ است که از آنجا آمده‌ایم و جهان آخرت جهانی است که به آنجا می‌رویم . این است معنی سخن علی ( علیه السلام ) : « رحم الله امرء علم من این و فی این و الی این ؟ » رحمت حق شامل حال کسی که بداند از کجا ؟ در کجا ؟ به کجا ؟ علی نفرمود خدا رحمت کند کسی را که بداند از چه ؟ و در چه ؟ و از چه ؟ اگر چنین می‌گفت ، می‌گفتیم مقصود این است که از چه آفریده شده‌ایم ؟ از خاک . در چه خواهیم رفت ؟ در خاک . باز از چه برمی‌خیزیم ؟ از خاک . اگر چنین گفته بود ، اشاره‌ای بود به این آیه قرآن که :