جهان بینی توحیدی
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
جهان بینی توحیدی - مطهری، مرتضی - الصفحة ٧٢
مرز توحید و شرک
مرز دقیق توحید و شرک - چه توحید و شرک نظری و چه عملی - چیست ؟ چه نوع اندیشهای اندیشه توحیدی است و چه نوع اندیشهای اندیشه شرکی ؟ چه نوع عملی عمل توحیدی است و چه نوع عملی عمل شرکی ؟ آیا اعتقاد به موجودی غیر خدا شرک است ( شرک ذاتی ) و لازمه توحید ذاتی این است که به موجویت هیچ چیز غیر از خدا - و لو به عنوان آفریده او - اعتقاد نداشته باشیم ( نوعی وحدت وجود ) ؟ بدیهی است که مخلوق خدا فعل خداست ، فعل خدا خود شانی از شؤون اوست ، و ثانی او و در قبال او نیست . مخلوقات خداوند تجلیات فیاضیت او هستند . اعتقاد به وجود مخلوق از آن جهت که مخلوق است ، متمم و مکمل اعتقاد به توحید است نه ضد توحید . پس مرز توحید و شرک ، وجود داشتن و وجود نداشتن شیء دیگر ، هر چند مخلوق خود او ، نیست . آیا اعتقاد به نقش مخلوقات در تاثیر و تاثر و سببیت و مسببیت ، شرک است ( شرک در خالقیت و فاعلیت ) ؟ و آیا لازمه توحید افعالی این است که نظام سببی و مسببی جهان را انکار کنیم و هر اثری را مستقیما و بلاواسطه از خدا بدانیم و برای اسباب هیچ نقشی قائل نباشیم ؟ مثلا معتقد باشیم که آتش نقشی در سوزانیدن و آب در سیراب کردن و باران در رویانیدن دوا در بهبود بخشیدن ندارد . خداست که مستقیما میسوازند و مستقیما سیراب میسازد و مستقیما میرویاند و مستقیما بهبود میبخشد ، بود و نبود این عوامل ،