یعنی سن علی در این حدود بود که اولین آیات قرآن بر پیغمبر اکرم نازل شد و علی مانند تشنه ای که به آب زلال برسد آنها را فرا می‌گرفت و تا آخر عمر پیغمبر در راس کاتبان وحی قرار داشت علی حافظ قرآن بود و همیشه‌ قرآن را تلاوت می‌کرد ، شبها که به عبادت می‌ایستاد با آیات قرآن خوش‌ بود با این وضع اگر سبک قرآن قابل تقلید می‌بود ، علی با آن استعداد بی‌نظیر در سخنوری و فصاحت و بلاغت که بعد از قرآن نظیری برای سخنش‌ نمی‌توان یافت ، می‌بایست تحت تاثیر سبک قرآن از سبک قرآن پیروی کند و خود به خود خطابه هایش به شکل آیات قرآن باشد ، اما می‌بینیم سبک قرآن‌ با سبک علی کاملا متفاوت است . آنگاه که علی در ضمن خطابه های غرا و فصیح و بلیغش آیه ای از قرآن‌ می‌آورد کاملا متمایز است و ستاره ای را ماند که در مقابل ستارگان دیگر درخشش فوق العاده دارد . قرآن موضوعاتی را که معمولا زمینه هنرنمایی بشر در سخن سرایی است و افراد بشر اگر بخواهند هنر سخنوری خویش را بنمایانند آن زمینه ها را انتخاب می‌کنند و سخن خویش را با پیش کشیدن آنها زیبا می‌سازند ، از فخر ، مدح ، هجو ، مرثیه ، غزل و توصیف زیباییهای طبیعت ، مطرح نکرده و درباره آنها داد سخن نداده است موضوعاتی که قرآن طرح کرده همه معنوی‌ است ، توحید است ، معاد است ، نبوت است ، اخلاق است ، احکام است ، مواعظ است ، قصص است ، و در عین حال در حد اعلای زیبایی است . هندسه کلمات در قرآن بی‌نظیر است ، نه کسی توانسته یک کلمه قرآن را پس و پیش کند بدون آنکه به زیباییهای آن لطمه وارد سازد و نه کسی‌ توانسته است مانند آن بسازد . قرآن از این جهت مانند