آن هنگامی که بنا بر ضرورت باز می‌گردد ، بازگشت او برای تمام بشریت‌ سود چندانی ندارد ولی بازگشت پیغمبر جنبه خلاقیت و ثمربخشی دارد ، باز می‌گردد و در جریان زمان وارد می‌شود به این قصد که جریان تاریخ را تحت‌ ضبط درآورد و از این راه جهان تازه ای از کمال مطلوبها خلق کند برای مرد باطنی آرامش مرحله نهایی است ، برای پیغمبر بیدار شدن نیروهای‌ روانشناختی اوست که جهان را تکان می‌دهد و این نیروها چنان حساب شده‌ است که کاملا جهان بشری را تغییر دهد " [١] .
بنابراین ، رهبری خلق و سامان بخشیدن و به حرکت آوردن نیروهای انسانی‌ در جهت رضای خدا و صلاح بشریت ، لازم لاینفک پیامبری است .

٤ خلوص نیت

پیامبران به حکم اینکه تکیه گاه خدایی دارند و هرگز از یاد نمی‌برند که‌ " رسالتی " از طرف خداوند بر عهده آنها گذاشته شده است و کار " او " را انجام می‌دهند ، در کار خود نهایت " خلوص " را دارند ، یعنی هیچ‌ منظوری و هیچ هدفی جز هدایت بشر که خواسته خداوند است ندارند ، از مردم‌ " اجرا " برای انجام رسالت خود نمی‌خواهند .

[١] احیای فکر دینی در اسلام ، ترجمه احمد آرام ، ص . ١٤٣