وحی و نبوت

وحی و نبوت - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٣٨

به خارج ببرند ، به مشورت پرداخت در احزاب و در تبوک نیز با اصحاب‌ به شور پرداخت .
نرمی و مهربانی پیغمبر ، عفو و گذشتش ، استغفارهایش برای اصحاب و بیتابی‌اش برای بخشش گناه امت ، همچنین به حساب آوردنش اصحاب و یاران را ، طرف شور قرار دادن آنها و شخصیت دادن به آنها از علل عمده‌ نفوذ عظیم و بی‌نظیر او در جمع اصحابش بود . قرآن کریم به این مطلب‌ اشاره می‌کند آنجا که می‌فرماید : " به موجب مهربانی‌ای که خدا در دل تو قرار داده تو با یاران خویش‌ نرمش نشان می‌دهی اگر تو درشتخو و سخت دل می‌بودی از دورت پراکنده‌ می‌شدند پس عفو و بخشایش داشته باش و برای آنها نزد خداوند استغفار کن‌ و با آنها در کارها مشورت کن ، هرگاه عزمت جزم شد دیگر بر خدا توکل کن‌ و تردید به خود راه مده " [١] .

نظم و انضباط

نظم و انضباط بر کارهایش حکمفرما بود اوقات خویش را تقسیم می‌کرد و به این عمل توصیه می‌نمود اصحابش تحت تاثیر نفوذ او دقیقا انضباط را رعایت می‌کردند برخی تصمیمات را لازم می‌شمرد آشکار نکند و نمی‌کرد ، مبادا که دشمن از آن آگاه گردد یارانش تصمیماتش را بدون چون و چرا به کار می‌بستند ، مثلا فرمان می‌داد که آماده باشید ، فردا حرکت کنیم ، همه به‌ طرفی که او فرمان می‌داد همراهش روانه می‌شدند ، بدون آنکه از مقصد نهایی‌ آگاه


[١] فبما رحمة من الله لنت لهم و لو کنت فظا غلیظ القلب لانفضوا من‌ حولک فاعف عنهم و استغفر لهم و شاورهم فی الامر فاذا عزمت فتوکل علی‌

الله ». ( آل عمران / ١٥٩ ) .