هنگام عصر آن روز در میان جمع سخنرانی کرد و گفت : " اقوام و ملل پیشین از آن جهت سقوط کردند و منقرض شدند که در اجرای‌ قانون خدا تبعیض می‌کردند ، هرگاه یکی از اقویا و زبردستان مرتکب جرم‌ می‌شد معاف می‌شد و اگر ضعیف و زیردستی مرتکب می‌شد مجازات می‌گشت سوگند به خدایی که جانم در دست اوست ، در اجرای عدل درباره هیچ کس سستی‌ نمی‌کنم ، هر چند از نزدیکترین خویشاوندان خودم باشد " [١] .

عبادت

پاره ای از شب ، گاهی نصف ، گاهی ثلث و گاهی دو ثلث شب را به‌ عبادت می‌پرداخت با اینکه تمام روزش خصوصا در اوقات توقف در مدینه در تلاش بود ، از وقت عبادتش نمی‌کاست او آرامش کامل خویش را در عبادت‌ و راز و نیاز با حق می‌یافت عبادتش به منظور طمع بهشت و یا ترس از جهنم نبود ، عاشقانه و سپاسگزارانه بود روزی یکی از همسرانش گفت : تو دیگر چرا آن همه عبادت می‌کنی ؟ تو که آمرزیده ای ! جواب داد : آیا یک‌ بنده سپاسگزار نباشم ؟ بسیار روزه می‌گرفت . علاوه بر ماه رمضان و قسمتی از شعبان ، یک روز در میان روزه می‌گرفت دهه آخر ماه رمضان بسترش بکلی جمع می‌شد و در مسجد معتکف می‌گشت و یکسره به عبادت می‌پرداخت ، ولی به دیگران می‌گفت : کافی است در هر ماه سه روز روزه بگیرید می‌گفت : به اندازه طاقت عبادت‌ کنید ، بیش

[١] صحیح مسلم ، ج ٥ ، ص . ١١٤