وحی و نبوت - مطهری، مرتضی - الصفحة ٣٤

نپرستد - ولی نظر به اینکه کمال انسان در " ما " شدن و توحید اجتماعی‌ است ، و این امر بدون توحید نظری و توحید عملی فردی میسر نیست ، خداوند معرفت خود و پرستش خود را فرض کرده است تا توحید اجتماعی محقق گردد . . ٣ هدف اصلی ، شناختن خدا و نزدیک شدن و رسیدن به اوست ، توحید اجتماعی مقدمه و وسیله وصول به این هدف عالی است ، زیرا - همچنانکه قبلا گفته شد - در جهان بینی توحیدی ، جهان ماهیت " از اویی " و " به سوی‌ اویی " دارد ، از این رو کمال انسان در رفتن به سوی او و نزدیک شدن به‌ اوست انسان از یک امتیاز خاص بهره مند است و آن اینکه به حکم " « نفخت فیه من روحی »" [١] واقعیتش واقعیت خدایی است فطرت بشر فطرت خداجویانه است ، از این رو سعادتش ، کمالش ، نجاتش ، خیر و صلاح‌ و فلاحش در معرفت خدا و پرستش و پیمودن بساط قرب اوست ولی نظر به‌ اینکه انسان بالطبع اجتماعی است و اگر انسان را از جامعه جدا کنیم دیگر انسان نیست ، و اگر بر جامعه نظامات متعادل اجتماعی حکمفرما نباشد حرکت خداجویانه انسان امکان پذیر نیست ، پیامبران به اقامه عدل و قسط و نفی ظلم و تبعیض پرداخته اند علیهذا ارزشهای اجتماعی از قبیل عدل ، آزادی ، مساوات ، دموکراسی و همچنین اخلاق اجتماعی از قبیل جود ، عفو ، محبت و احسان ارزش ذاتی ندارند و بالذات کمالی برای بشر محسوب‌ نمی‌شوند ، همه ارزششان ارزش مقدمی و وسیله ای است که با قطع نظر از ذی‌ المقدمه ، بود و نبود آنها علی‌السویه است . اینها شرایط وصول به‌