وحی و نبوت - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٠٨
حال حدوث و فناست ، یک لحظه نیست که جهان خلق و فانی نشود . . ٣ واقعیات این جهان ، درجه تنزل یافته و مرتبه نازله واقعیات جهانی
دیگر است که " جهان غیب " نامیده میشود آنچه در این جهان به صورت
امری مقدر و محدود است ، در مرتبه ای و در جهانی مقدم بر این جهان (
جهان غیب ) به صورت وجودی نامقدر و نامحدود و به تعبیر قرآن به صورت
خزائن وجود دارد [١] :
« و ان من شیء الا عندنا خزائنه و ما ننزله الا بقدر معلوم ».
هیچ چیزی نیست مگر آنکه خزانه ها و اصلها و معدنهای آن نزد ماست و ما
از آنها فرود نمیآوریم مگر به اندازه معین . . ٤ این جهان ماهیت " به سوی اویی " دارد ، یعنی همان طور که از
اوست ، به سوی او هم هست پس جهان در کل خود یک سیر نزولی طی کرده و
در حال طی کردن یک سیر صعودی به سوی اوست همه از آن خدایند و به سوی
خدا بازگشت مینمایند . ( « انا لله و انا الیه راجعون » ) [٣] .
« الا الی الله تصیر الامور »[٤] .
همانا به سوی خدا اشیاء صیرورت مییابند .
« الی ربک منتهاها »[٥] .
پایان آنها به سوی پروردگار توست .
[١] رجوع شود به تفسیر المیزان ، ذیل آیه کریمه " و عنده مفاتح
الغیب لا یعلمها الا هو »" . ( انعام / ٥٩ ) . [٢] حجر / . ٢١ [٣] بقره / . ١٥٦ [٤] شوری / . ٥٣ [٥] نازعات / . ٤٤