در اینجا فقط به یک موضوع از موضوعات بالا اشاره می‌کنیم و آن موضوع‌ خدا و رابطه او با جهان و با انسان است ما اگر تنها کیفیت طرح همین یک‌ مساله را در نظر بگیریم و آن را با اندیشه های بشری مقایسه کنیم ، فوق‌ العادگی و معجزه بودن قرآن روشن می‌شود . قرآن خدا را توصیف کرده است و در توصیف خود از طرفی او را تنزیه‌ کرده است ، یعنی صفاتی را که شایسته او نیست از او سلب کرده و او را منزه از آن صفات دانسته ، و از طرف دیگر صفات کمال و اسماء حسنی را برای ذات حق اثبات کرده است در حدود پانزده آیه در تنزیه خداوند آمده‌ است و در حدود بیش از پنجاه آیه در توصیف خداوند به صفات علیا و اسماء حسنی آمده است قرآن در این توصیفات خود آنچنان دقیق است که ژرف‌ اندیش ترین علمای الهی را به حیرت انداخته است ، و این خود روشن ترین‌ معجزه از یک فرد " امی " درس نخوانده است . قرآن در ارائه راه های خداشناسی از همه راه های موجود استفاده کرده‌ است : راه مطالعه آیات آفاقی و انفسی ، راه تزکیه و تصفیه نفس ، راه‌ تعمق و تفکر در هستی و وجود به طور کلی زبده ترین فیلسوفان اسلامی محکم‌ ترین برهانهای خویش را به اقرار و اعتراف خود ، از قرآن مجید الهام‌ گرفته‌اند .