ادبیات و اثر هنری ، در عین حال مزایای همه آنها را دارد بعلاوه یک‌ سلسله مزایای دیگر . قرآن کتاب راهنمایی بشر است و در واقع کتاب " انسان " است ، اما انسان آن سان که خدای انسان او را آفریده و پیامبران آمده اند او را به‌ خودش بشناسانند و راه سعادتش را به او بازگو کنند و چون کتاب انسان‌ است پس کتاب " خدا ) ) هم هست ، زیرا انسان همان موجودی است که‌ خلقتش از ما قبل این جهان آغاز می‌شود و به ما بعد این جهان منتهی می‌گردد ، یعنی انسان از نظر قرآن نفخه روح الهی است و خواه ناخواه به سوی خدای‌ خودش بازگشت می‌کند این است که شناسایی خدا و شناسایی انسان از یکدیگر جدا نیست انسان تا خود را نشناسد خدای خود را به درستی نمی‌تواند بشناسد از طرف دیگر ، تنها توام با شناختن خداست که انسان به واقعیت حقیقی‌ خود پی می‌برد . انسان در مکتب پیامبران - که قرآن کاملترین بیان آن است - با انسانی‌ که بشر از راه علوم می‌شناسد بسی متفاوت است ، یعنی این انسان بسی‌ گسترده تر است انسانی که بشر از راه علوم می‌شناسد ، در میان دو پرانتز ( تولد مرگ ) قرار دارد و قبل و بعد این پرانتزها را تاریکی گرفته است و از نظر علوم بشری مجهول است ، ولی انسان قرآن این پرانتزها را ندارد ، از جهان دیگر آمده است و در مدرسه دنیا باید خود را تکمیل کند و آینده‌ اش در جهان دیگر بستگی دارد به نوع فعالیت و تلاش و یا تنبلی و سستی‌ای‌ که در مدرسه این جهان انجام می‌دهد تازه انسان میان تولد و مرگ - آنچنانکه بشر می‌شناسد - بسی سطحی‌تر است از آنچه پیامبران می‌شناسانند . انسان قرآن باید بداند :