وحی و نبوت - مطهری، مرتضی - الصفحة ٨٣
ورزیده خود کمک بگیرند و به فریاد مبارزه طلبی قرآن پاسخ گویند و لااقل یک سوره کوچک مانند قرآن بیاورند و به جهانیان عرضه دارند . همچنین در تاریخ اسلام افراد زیادی پدید آمده اند که به اصطلاح " زنادقه " یا " ملاحده " خوانده شده اند و برخی از آنها برجستگی فوق العاده داشته اند این گروه به اشکال و اقسام مختلف علیه " دین " به طور کلی و قرآن خصوصا سخنانی گفته اند و برخی از آنها خداوند سخن در زبان عربی شمرده میشوند و احیانا به منازعه با قرآن برخاسته اند ، ولی تنها کاری که کرده اند آن بوده که کوچکی خود و عظمت قرآن را روشن تر کرده اند تاریخ از " ابن راوندی " ، " ابوالعلاء معری " ، یا " ابوالطیب متنبی " شاعر نامدار عرب ، داستانها در این زمینه آورده است اینها کسانی بوده اند که خواسته اند قرآن را " کاری بشری " جلوه دهند . افراد زیادی به ادعای پیغمبری برخاستند و سخنانی آوردند به خیال خود شبیه قرآن و ادعا کردند که این سخنان نیز مانند قرآن از جانب خداست " طلیحه " ، " مسیلمه " و " سجاح " از این گروه هستند این گروه نیز به نوعی دیگر کوچکی خود و عظمت قرآن را روشن نمودند . عجیب این است که کلام خود پیغمبر که قرآن بر زبان او جاری شده است ، با قرآن متفاوت است از رسول اکرم سخنان زیادی به صورت خطبه ، دعا ، کلمات قصار و حدیث باقی مانده است و در اوج فصاحت است ، اما به هیچ وجه رنگ و بوی قرآن ندارد این خود میرساند که قرآن و سخنان فکری پیغمبر از دو منبع جداگانه است . علی ( علیه السلام ) از حدود ده سالگی با قرآن آشناست ،