غرایب " یعنی معجزه است ، بعلاوه بیش از صد آیه در همان مقوله آورده‌ است ؟ من معنی این جمله را نمی‌فهمم که : " کتاب تنها معجزه ای است که‌ اعتقاد به آن تنها به معتقدان به امور غیبی منحصر نیست " . چه اعتقادی ؟ اعتقاد به اینکه کتابی است و مطالب عالی دارد و یا اعتقاد به اینکه معجزه است ؟ اعتقاد به معجزه بودن چیزی به معنی آیت و بینه الهی بودن ، مساوی است با اعتقاد به غیب چطور ممکن است یک نفر در آن واحد ، هم اعتقاد به غیب داشته باشد و هم نداشته باشد ؟ گفته شد : " معجزه محمد از مقوله امور غیر بشری نیست ، اگر چه یک‌ عمل غیر بشری است " . معنی این جمله نیز برای من مبهم است و دو گونه ممکن است تفسیر شود : یکی اینکه معجزه محمد ( قرآن ) به حکم اینکه وحی است نه سخن خود آن‌ حضرت ، پس یک عمل غیر بشری است ، اما در عین اینکه سخن بشر نیست و سخن خداست ، از مقوله امور بشری است و کاری است عادی در ردیف کارهای‌ بشری . بعید به نظر می‌رسد که مقصود این باشد ، زیرا در این صورت قرآن امتیازی‌ از سایر کتب آسمانی ندارد همه آن کتابها به حکم اینکه از مبدا وحی صادر شده اند عمل غیر بشری هستند ، ولی به حکم اینکه جنبه خارق العاده ندارند از مقوله امور غیر بشری نیستند ، همچنانکه پاره ای کلمات داریم که به‌ نام " احادیث قدسیه " معروف اند و عینا سخن خدایند که وحی و الهام‌ شده اند ، اما معجزه و از مقوله امور غیر بشری نیستند .