یک ریاضی دان در استدلالات خود به کار می‌برد ، بعضی دیگر ارزش اقناعی‌ دارد مانند مواد و عناصری که غالبا اهل خطابه در سخنان خود به کار می‌برند که اگر موشکافی شود بسا که مورد تردید واقع شود ، ولی مادام که شکافته‌ نشده عملا حرکتی ایجاد می‌کند ، و بعضی صرفا ارزش تهییجی و احساساتی دارد و بعضی ارزش دیگر .

ارزش اعجاز و کاربرد آن از نظر قرآن چیست ؟

قرآن همان طور که آثار خلقت را " آیات خدا " و دلیل قطعی غیر قابل‌ تردید بر وجود او می‌داند ، معجزات انبیاء را نیز به عنوان آیات و بینات یاد می‌کند و دلیل قاطع و حجت مسلم عقلی و منطقی بر صدق مدعای‌ آورنده آنها می‌شمارد .
قرآن درباره معجزه به تفصیل بحث کرده و تقاضای مردم را از پیامبران که‌ بدون آیت و بینه تسلیم نمی‌شدند ، تقاضایی معقول و منطقی دانسته و پاسخ‌ مثبت و عملی پیامبران را به این تقاضاها در حد آیت و بینه خواستن یعنی‌ در حد معقول و منطقی که گواه بر صدق مدعای آنها باشد نه در حد " اقتراح‌ " و دلبخواهی مردم که می‌خواهند از پیامبران و اعجازشان وسیله سودجویی و یا سرگرمی و تماشا بسازند با آب و تاب فراوان نقل کرده و آیات بسیاری‌ را به آنها اختصاص داده است قرآن کوچکترین اشاره ای ندارد که معجزه‌ دلیل اقناعی است برای اذهان ساده و عامیانه و متناسب با دوره کودکی بشر ، بلکه نام " برهان " روی آن گذاشته است [١] .

[١] رجوع شود به تفسیر المیزان ، ذیل آیه ٢٣ از سوره بقره و کتاب وحی‌ و نبوت آقای محمد تقی شریعتی ، ص ٢١٤ به بعد .