که واقعا تردید دارند و دنبال دلیل و برهان و بینه می‌گردند ، نیست این‌ آیات و آیه ٥٠ سوره عنکبوت [١] منطق خاص مشکران را در معجزه خواهی و منطق خاص قرآن را در فلسفه معجزه پیامبران روشن می‌کند .
در آیات ٩٠ - ٩٣ سوره اسراء سخن مشرکان اینچنین آغاز می‌شود : " « لن نؤمن لک حتی تفجر لنا ». . . " یعنی ما به سود تو به تو نمی‌گرویم و وارد گروه و دار و دسته تو نمی‌شویم‌ ، مگر آنکه تو " به سود ما " در مقابل ، در این سرزمین خشک مکه چشمه‌ ای از زمین جاری سازی ( یعنی یک معامله ) ، یا باغی پر درخت که در آن‌ نهرها جاری باشد ، یا خانه ای پر از طلا داشته باشی که ما هم از آنها استفاده کنیم ( یعنی باز هم یک معامله ) ، یا پاره ای از آسمان را آنچنانکه خود می‌پنداری در قیامت چنین خواهد شد بر ما بیفکنی ( یعنی‌ عذاب و مرگ و پایان کار نه معجزه ) ، یا خدا و فرشتگان را نزد ما احضار کنی ، یا به آسمان بر شوی و برای ما و به نام و افتخار ما نامه خصوصی‌ بیاوری ( باز هم یک معامله اما نه پولی ، بلکه عنوانی و تفاخری ، بدون‌ توجه به محال بودن موضوع ) .
مشرکان نگفتند : " لن نؤمن بک " که به معنی این است که تا فلان‌ معجزه را نکنی به تو ایمان نمی‌آوریم ، گفتند : " « لن نؤمن لک »" که‌ به معنی این است که به سود تو به گروه تو ملحق نمی‌شویم ، یعنی یک تصدیق‌ مصلحتی ، یک خرید و فروش عقیده فرق است میان " آمن به " و " آمن له‌ " علمای اصول فقه در مورد آیه ٦١ سوره توبه که

[١] درباره این آیه بعدا بحث خواهیم کرد .