می‌کند . قرآن معجزه خاتم پیامبران ، خود دلیل دیگری بر خاتمیت رسالت‌ است کتابی است محتوی حقایق عالم خلقت و تعالیم و راهنماییهای زندگی در کمال هماهنگی در جمیع جهات ، معجزه ای در خور بشر رسیده و عاقل ، نه‌ کودک پای بند اوهام و تخیلات ذهنی " [١] .
می‌گویند : " فضایی که انسان گذشته در آن دم می‌زده است ، همواره مملو از خرافات‌ و موهومات و خوارق عادات بوده است و جز آنچه " بر خلاف عقل و حس " باشد در احساس وی اثر نمی‌گذاشته است ، از این روست که در تاریخ ، بشریت را می‌بینیم که همواره در جستجوی " اعجاز " است و شیفته " غیب‌ " این حساسیت در برابر هر چه نامحسوس و " نامعقول " است ، در میان‌ مردمی که از مدنیت دورترند شدیدتر است اینان به همان اندازه که به " طبیعت " نزدیکترند به " ماورای طبیعت " مشتاق ترند و " خرافه " زاده معیوب این حقیقت است انسان صحرا همواره در پی " معجزه " است ، جهان وی مملو از ارواح و اسرار شگفت انگیز است روح یک انسان باستانی‌ تنها هنگامی متاثر می‌شود که نگاهش در برابر امری به " اعجاب " آید و آن را مرموز و سحرانگیز و مبهم بیند از اینجاست که می‌بینیم نه تنها پیغمبران بلکه پادشاهان و زورمندان و حکیمان هر قومی برای توجیه خویش به‌ امور خارق العاده متوسل می‌شده اند و در این میان ، پیغمبران که مبنای‌ رسالتشان بر " غیب " نهاده شده است ، بیش از دیگران می‌بایست به " معجزه " دست بزنند ، چه در ایمان مردم روزگارشان " اعجاز " بیش از منطق و

[١] دکتر حبیب الله پایدار : فلسفه تاریخ از نظر قرآن ، ص ١٥ و ١٦.