قرآن به " اقتراحات " مشرکان در مطالبه معجزه جواب منفی داده است ، مدعی شده اند که پیامبر اسلام به مردم می‌گفته من معجزه ای جز قرآن ندارم ، اگر قرآن را به عنوان معجزه می‌پذیرید فبها و الا از من معجزه ای دیگر ساخته نیست بعضی از نویسندگان " روشنفکر " مسلمان اخیر نیز همین نظر را پذیرفته اند و آن را به این شکل توجیه کرده اند که معجزه دلیل است ، اما دلیل اقناعی برای بشر نابالغ و کودک که در پی امور اعجاب آور و غیر عادی است ، انسان رشد یافته به این گونه امور توجهی ندارد و سر و کارش‌ با منطق است ، و چون دوره پیامبر اسلام دوره عقل و منطق است نه دوره‌ اوهام و خیالات ذهنی ، پیامبر اسلام از اجابت درخواست هرگونه معجزه ای‌ غیر از قرآن به اذن خدا امتناع کرده است . می‌گویند : " استعانت از معجزات و خرق عادات برای پیغمبران سلف اجتناب‌ ناپذیر بود ، چه راهنمایی ایشان به یاری استدلال عقلی در آن دوران ، دشوار بلکه محال می‌نمود در عصر ظهور پیغمبر اسلام ، جامعه بشری دوران کودکی را پشت سر گذاشته ، به دوره بلوغ فکری پای می‌گذاشت کودک دیروز که نیازمند مادری بود تا دستش گیرد و رفتنش بیاموزد خود می‌توانست بر روی پاهایش‌ بایستد و عقلش را به کار اندازد بی‌دلیل و حکمت نبود که پیغمبر اسلام در برابر اصرار منکرین و معاندین به آوردن معجزات و خرق عادات ، مقاومت‌ می‌ورزید و در اثبات حقانیت دعوت خویش به استدلال عقلی و تجربی و شواهد تاریخی اتکا می‌فرمود با وجود این همه اصرار و لجاجت منکرین ، پیغمبر اسلام از آوردن معجزاتی نظیر آنچه پیامبران سلف می‌آوردند به امر خدا امتناع می‌ورزید و تنها بر قرآن به عنوان معجزه ای که نظیری برای آن‌ نخواهد بود تکیه