وحی و نبوت - مطهری، مرتضی - الصفحة ٤٧
. ٦ جهان بشریت دو دوره اساسی دارد : دوره هدایت وحی ، و دوره هدایت تعقل و تفکر در طبیعت و تاریخ هر چند در جهان قدیم چند دستگاه بزرگ فلسفی ( از قبیل یونان و روم ) وجود داشته اما ارزش چندانی نداشته و بشریت هنوز در دوره کودکی بسر میبرده است . میگوید : " شک نیست که جهان قدیم ، در زمانی که انسان در مقایسه با حال حاضر حالت بدوی داشت و کما بیش تحت فرمان تلقین بود ، چند دستگاه بزرگ فلسفی ایجاد کرده بود ، ولی نباید فراموش کنیم که این دستگاه سازی در جهان قدیم کار اندیشه مجرد بوده که نمیتوانسته است از طبقه بندی معتقدات دینی مبهم و سنتها آن سوتر رود و هیچ نقطه اتکایی درباره اوضاع عینی زندگی برای ما فراهم نمیآورد " [١] . . ٧ پیامبر اکرم ( ص ) که پیامبری به او پایان رسیده ، هم به جهان قدیم تعلق دارد و هم به جهان جدید از جهت منبع الهامش که وحی است نه مطالعه تجربی طبیعت و تاریخ ، به جهان قدیم تعلق دارد و از جهت روح تعلیماتش که دعوت به تفکر و تعقل و مطالعه طبیعت و تاریخ است و با تولد این امور کار وحی متوقف میشود ، به جهان جدید تعلق دارد . میگوید : " پس چون به مساله از این لحاظ نظر شود ، باید گفت که چنان مینماید که پیغمبر اکرم میان جهان قدیم و جهان جدید ایستاده است تا آنجا که به منبع الهام وی مربوط میشود به جهان قدیم تعلق دارد و آنجا که روح الهام وی در کار میآید متعلق به جهان جدید است زندگی در وی منابع دیگری از معرفت [٢] را
[١] همان ماخذ ، ص . ١٤٥ [٢] معرفت از طریق مطالعه طبیعت و تاریخ .