نقش پیامبران در مبارزه با استبدادها و اختناقها و درگیری با مظاهر طغیان ، از اساسی‌ترین نقشهاست قرآن بر این نقش پیامبران تاکید فراوان‌ دارد : اولا به پاداشتن عدل را به عنوان هدف بعثت و رسالت ذکر می‌کند ، ثانیا در داستانهای خود درگیریهای پیامبران را با مظاهر استبداد مکرر یادآوری می‌کند و در برخی آیات خود تصریح می‌کند که طبقه ای که با پیامبران همواره در ستیز بوده اند ، این طبقه بوده اند .
سخن مارکس و پیروانش که دین و دولت و ثروت سه چهره مختلف از طبقه‌ حاکم و بر ضد طبقه محروم و مظلوم بوده اند ، یاوه ای بیش نیست و بر ضد حقایق مسلم تاریخی است . " دکتر ارانی " در توجیه نظریه مارکس می‌گوید : " مذهب همواره آلت دست طبقه مقتدر و هیات حاکمه جامعه است و برای‌ مغلوب کردن طبقه زیردست همواره تسبیح و صلیب با سرنیزه در یک صف‌ حرکت می‌نمایند " [١] .
برای قبول این گونه توجیهات از تاریخ و این گونه فلسفه تاریخها تنها یک راه وجود دارد : چشمها را هم گذاشتن و واقعیات تاریخی را نادیده‌ گرفتن .
علی قهرمان تیغ و تسبیح است ، هم مرد تیغ است و هم مرد

[١] مجله " انترناسیونالیست " ، نقل از کتاب " اصول علم روح " دکتر ارانی .