توحید یا بر ضد حکم قطعی و مسلم همه عقول و یا بر ضد عدل و تایید ظلم‌ بیاورد ، پیامش ارزش مطالعه و مطالبه دلیل هم ندارد ، همچنانکه اگر یک‌ مدعی پیامبری مرتکب گناه یا اشتباه شود و یا توانایی رهبری خلق را نداشته باشد - هر چند منشا این ناتوانی یک عیب جسمانی و یک بیماری‌ نفرت آور نظیر جذام باشد - یا دعوتش در مسیر سازندگی انسانها نباشد ، پیامش ارزش مطالبه دلیل و معجزه ندارد علیهذا چنین اشخاصی به فرض ( به‌ فرض محال ) اعجازگر هم باشند و معجزات فراوانی هم ارائه نمایند ، عقل‌ پیروی آنها را جایز نمی‌شمارد .

جنبه بشری

پیامبران با همه جنبه های خارق العاده ای که دارند از قبیل معجزه ، عصمت از گناه ، عصمت از اشتباه ، رهبری بی‌نظیر ، سازندگی بی‌نظیر ، درگیری بی‌نظیر با شرکها ، خرافه ها و ستمگریها ، از جنس بشرند ، یعنی‌ همه لوازم بشریت را دارند : مانند دیگران می‌خورند ، می‌خوابند ، راه‌ می‌روند ، تولید مثل می‌کنند و بالاخره می‌میرند ، همه نیازهایی که لازمه‌ بشریت است در آنها هست پیامبران مانند دیگران مکلف و موظف اند و تکالیفی که به وسیله آنها به مردم دیگر ابلاغ می‌شود ، شامل خود آنها هم‌ هست ، حرام و حلالها درباره آنها هم هست و احیانا برخی تکالیف شدیدتر متوجه آنها می‌شود ، آنچنانکه بر رسول اکرم ( ص ) تهجد یعنی بیداری آخر شب و نافله شب واجب بود . پیامبران هرگز خود را از تکالیف استثناء نمی‌کنند آنها مانند