يكصد و هشتاد پرسش و پاسخ - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٤٤ - ٩٠- روح چيست؟ و اصالت آن چگونه قابل اثبات است؟

به همين جهت اگر ضايعه‌اى براى آنها پيش بيايد قابل ترميم نيستند، بنابراين ما يك واحد ثابت در مجموع بدن داريم كه همان سلولهاى مغزى است، و اين حافظ وحدت شخصيت ماست.

امّا اين اشتباه بزرگى است، زيرا آنها كه اين سخن را مى‌گويند، دو مسأله را با يكديگر اشتباه كرده‌اند، آنچه در علم امروز ثابت شده اين است كه سلولهاى مغزى از آغاز تا پايان عمر از نظر تعداد ثابت است، و كم و زياد نمى‌شود. نه اينكه ذرات تشكيل دهنده اين سلولها تعويض نمى‌گردند، زيرا همانطور كه گفتيم سلولهاى بدن دائماً غذا دريافت مى‌كنند و نيز تدريجاً ذرات كهنه را از دست مى‌دهند، درست همانند كسى هستند كه دائماً از يك طرف دريافت و از طرف ديگر پرداخت دارد، مسلماً سرمايه چنين كسى تدريجاً عوض خواهد شد اگر چه مقدار آن عوض نشود، همانند همان استخر آبى كه از يكسو آب به آن مى‌ريزد و از سوى ديگر آب از آن خارج مى‌شود، پس از مدتى محتويات آن به كلى تعويض مى‌گردد، اگر چه مقدار آب ثابت مانده است.

(در كتابهاى فيزيولوژى نيز به اين مسأله اشاره شده است به عنوان نمونه به كتاب هورمونها صفحه ١١ و كتاب فيزيولوژى حيوانى تأليف دكتر محمود بهزاد و همكاران صفحه ٣٢ مراجعه شود) بنابراين سلولهاى مغزى نيز ثابت نيستند و همانند ساير سلولها عوض مى‌شوند.

٣- عدم انطباق بزرگ و كوچك‌

فرض كنيد كنار درياى زيبائى نشسته‌ايم چند قايق كوچك و يك كشتى عظيم روى امواج آب در حركتند، آفتاب را مى‌بينيم كه از يكسو غروب مى‌كند و ماه را مى‌بينيم كه از سوى ديگر در حال طلوع كردن است.

مرغهاى زيباى دريائى دائماً روى آب مى‌نشينند و برمى‌خيزند، در يك سمت، كوه عظيمى سر به آسمان كشيده است.

اكنون، لحظاتى چشم خود را مى‌بنديم و آنچه را ديده‌ايم در ذهن خود مجسم مى‌نمائيم: كوه با همان عظمت، دريا با همان وسعت، و كشتى عظيم با همان بزرگى كه دارد در ذهن ما مجسم مى‌شوند، يعنى همانند تابلوى فوق العاده بزرگى در برابر روح ما يا در درون روح ما وجود دارند.