يكصد و هشتاد پرسش و پاسخ - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٨١

و نيز در آيه ١١٣ نساء مى‌خوانيم: وَ لَوْ لا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكَ وَ رَحْمَتُهُ لَهَمَّتْ طائِفَةٌ مِنْهُمْ أَنْ يُضِلُّوكَ وَ ما يُضِلُّونَ إِلَّا أَنْفُسَهُمْ وَ ما يَضُرُّونَكَ مِنْ شَيْ‌ءٍ: «اگر فضل و رحمت الهى بر تو نبود گروهى از آنان تصميم داشتند تو را گمراه سازند اما آنها جز خودشان را گمراه نمى‌سازند، و هيچ‌گونه زيانى به تو نمى‌رسانند».

اينها همه نشان مى‌دهد كه خداوند با تأييدات و امدادهاى خويش هرگز اجازه نمى‌داد وسوسه‌هاى شياطين جن و انس در پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله نفوذ كند، و او را از هرگونه انحراف مصون نگه مى‌داشت.

اينها همه در صورتى است كه‌ «امنيه» را به معنى «آرزو» يا «طرح» و «نقشه» بدانيم (زيرا ريشه اصلى اين كلمه به «تقدير و تصوير و فرض» بازمى‌گردد).

ولى اگر «امنيه» را به معنى تلاوت بگيريم، همان گونه كه بسيارى از مفسران احتمال داده‌اند، و حتى بعضى اشعار «حسان بن ثابت» را شاهدى براى اثبات اين مدعى ذكر كرده‌اند.