يكصد و هشتاد پرسش و پاسخ - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٦٢ - ١١٧- اسلام چه حقوقى براى زنان قائل است؟

اين آزادى را براى عموم افراد اعم از زن و مرد بيان مى‌دارد، و لذا در برنامه‌هاى مجازاتى هم مى‌بينيم در آياتى مثل:

«الزَّانِيَةُ وَ الزَّانِي فَاجْلِدُوا كُلَّ واحِدٍ مِنْهُما مِائَةَ جَلْدَةٍ» و مانند آن هر دو را به مجازات واحدى محكوم مى‌كند.

از طرفى چون استقلال، لازمه اراده و اختيار است لذا اسلام اين استقلال را در كليه حقوق اقتصادى مى‌آورد و انواع و اقسام ارتباطات مالى را براى زن بلامانع دانسته و او را مالك درآمد و سرمايه خويش مى‌شمارد. در سوره نساء مى‌خوانيم:

«لِلرِّجالِ نَصِيبٌ مِمَّا اكْتَسَبُوا وَ لِلنِّساءِ نَصِيبٌ مِمَّا اكْتَسَبْنَ»

با توجه به لغت «اكتساب» كه بر خلاف «كسب» براى بدست آوردن مالى است كه نتيجه‌اش متعلق به شخص بدست‌آورنده است‌ [١] و همچنين با در نظر گرفتن قانون كلى:

«الناس مسلطون على اموالهم»

يعنى «همه مردم بر اموال خويش مسلطند».

بدست مى‌آيد چگونه اسلام به استقلال اقتصادى زن احترام مى‌گذارده و تفاوتى بين زن و مرد نگذاشته است.

خلاصه آنكه زن در اسلام يك ركن اساسى اجتماع بشمار مى‌رود، و هرگز نبايد با او معامله يك موجود فاقد اراده و وابسته و نيازمند به قيّم نمود.

در معنى تساوى نبايد اشتباه كرد:

تنها مطلبى كه بايد به آن توجه داشت (و در اسلام به آن توجه خاص شده) ولى بعضى روى يك سلسله احساسات افراطى و حساب نشده آن را انكار مى‌كنند، مسأله تفاوتهاى روحى و جسمى زن و مرد و تفاوت وظايف آنها است.

[١]- به كتاب مفردات راغب رجوع شود- البته اين نكته در مواردى است، كه لغت «كسب» و «اكتساب» در برابر هم آمده باشد.