مناسك جامع حج - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٦٥ - فصل سيزدهم احكام مصدود و محصور

نايب مى‌گيرد، سپس موى سر را مى‌تراشد يا كوتاه مى‌كند، و از احرام بيرون مى‌آيد، و بقيّه اعمال مكّه را شخصاً انجام مى‌دهد، و اگر وقوفها را انجام داده، و فقط از انجام اعمال منى و اعمال مكّه ممنوع شود، براى رمى و قربانى نايب گرفته، سپس تقصير مى‌كند، و بعد براى اعمال مكّه نايب مى‌گيرد، و در تمام اين صورتها حجّ او صحيح است، واز احرام بيرون مى‌آيد؛ مگر در جايى كه ممنوع از ورود به مكّه يا انجام وقوف به عرفات و مشعر گردد، و به تعبير ديگر از بجا آوردن اعمال ركنى كه با ترك آنها (حتّى بدون عمد) حج باطل مى‌شود، ممنوع گردد، كه در اين صورت اگر قبلًا مستطيع بوده، يا استطاعت او تا سال آينده باقى بماند، حج بر او واجب مى‌شود، و اگر در همان سال مستطيع شده، و استطاعت او از ميان رفت، در سال آينده حج بر او واجب نيست.

مسأله ١٢٩٥- مصدود اگر اميد برطرف شدن مانع را داشته باشد احتياط آن است كه صبر كند؛ ولى اگر گمان برطرف نشدن آن را داشته باشد، مى‌تواند به دستورى كه براى «مصدود» گفته شد عمل كند.

مسأله ١٢٩٦- «محصور» يعنى كسى كه بر اثر بيمارى، يا مجروح شدن، يا شكستگى اعضاء و مانند آن، نتواند اعمال حج و عمره را بجا آورد، داراى چهار حالت است:

الف) محرم به احرام عمره مفرده باشد، ولى بر اثر بيمارى و مانند آن مجبور است به وطن بازگردد، يا در همان جا بسترى شود، و در هر حال قادر به انجام عمره نيست. چنين كسى بايد پول يك قربانى را به مكّه بفرستد، و با دوستان خود قرار بگذارد كه در فلان روز و فلان ساعت در مكّه براى او قربانى كنند، سپس در همان موعد معيّن تقصير مى‌كند، و از احرام بيرون مى‌آيد، و همه چيز بر او حلال مى‌شود مگر همسر، تا زمانى‌