مناسك جامع حج - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٠١ - چهل مسأله مهم و محلّ ابتلاء در حجّ و عمره

٢٣- بهتر است هنگام ازدحام جمعيّت، طواف متسحبى را ترك كرد، و محلّ طواف را براى كسانى كه طواف واجب مى‌كنند آزاد گذاشت.

٢٤- ميقات براى احرام حجّ تمتّع مكّه است، و از هر جاى مكّه باشد كافى است، و فرقى ميان مكّه قديم و جديد نيست؛ حتّى از محلّاتى از مكّه كه امروز به طرف منى گسترش يافته مى‌توان احرام بست؛ امّا احتياط واجب آن است كه از نقاطى از شهر مكّه كه از مسجد تنعيم‌ [١] دورتر، است يعنى از محدوده حرم بيرون مى‌باشد، احرام نبندد؛ و بهتر از همه جا مسجدالحرام است.

٢٥- كاركنان كاروانها و بعثه حج، و تمام كسانى كه حجّ واجب خود را قبلًا بجا آورده‌اند و انجام مراسم حج براى آنها مشكل است، مى‌توانند از اوّل نيّت عمره مفرده كنند، و آن را كامل كرده و از احرام بيرون آيند، و بعد از آن براى رفتن به عرفات و مشعر و منى، يا نرفتن و ماندن در مكّه و رسيدگى به كارها آزادند. البتّه اگر به عرفات و مشعر و منى مى‌روند نيّت وقوف نكنند، ولى براى حفظ ظاهر مى‌توانند لباس احرامى (بدون نيّت) بپوشند، و اگر عمره مفرده خود را در ذى‌الحجّه بجا آورده، در بازگشت از عرفات تجديد عمره لازم نيست.

٢٦- حجّاج محترمى كه در مكّه مكرّمه قصد اقامه ده روزه مى‌كنند، نبايد در اين ايّام از مكّه خارج شوند؛ ولى مى‌توانند براى يكى دو ساعت به عرفات بروند و باز گردند.

٢٧- نماز خواندن با اهل سنّت و شركت در جماعات آنها در ايّام حج و مانند آن، براى حفظ وحدت مسلمين از مستحبّات مؤكّد و موجب تقويت صفوف در برابر دشمنان است، و در روايات معصومين عليهم السلام‌

[١] مسجد تنعيم نزديكترين حدّ حرم است.