مناسك جامع حج - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٥٩ - شك در رمى

سؤال ١٢٧٥- هرگاه افرادى صبح روز دهم بر اثر ازدحام جمعيّت از رمى معذور باشند، ولى اطمينان دارند كه بعد از ظهر خلوت مى‌شود و قادر بر رمى خواهند بود، آيا چنين افرادى مى‌توانند صبح نايب بگيرند؟

جواب: اگر مى‌توانند در عصر همان روز رمى كنند، نمى‌توانند نايب بگيرند.

سؤال ١٢٧٦- افرادى كه از انجام آن دسته از مناسك حج معذورند كه حتّى ترك عمدى آن ضررى به حج نمى‌زند، مانند رمى جمرات در روز يازدهم و دوازدهم، و بيتوته در منى در شبهاى مذكور، آيا چنين اشخاصى مى‌توانند نايب شوند؟

جواب: چنانچه عذرهاى مذكور از ابتداى نيابت وجود داشته باشد نمى‌توانند نايب شوند؛ ولى عذرهايى كه گاه در حج پيش مى‌آيد، مانع از نيابت نيست.

سؤال ١٢٧٧- كسى كه به نيابت از ديگرى رمى جمره مى‌كند، آيا كافى است پس از رمى هر جمره براى خودش، به نيابت از ديگرى آن جمره را رمى كند، هر چند از چندين نفر نيابت داشته باشد؟ يا بايد ابتدا هر سه جمره را به قصد خود رمى كند، سپس به نيّت هر يك از كسانى كه از آنها نيابت كرده به شكل بالا عمل كند؟

جواب: هر دو صورت صحيح است.

سؤال ١٢٧٨- خانمى كه احتمال مى‌دهد بجا آوردن رمى جمرات باعث شروع عادت ماهيانه‌اش شود، آيا صرف اين احتمال مجوّز نايب گرفتن جهت رمى شود؟

جواب: اگر در اثر آن به مشقّت مى‌افتد عذر محسوب مى‌شود، و مى‌تواند نايب بگيرد، و اگر مشقّتى براى او ندارد نبايد نايب بگيرد.