مناسك جامع حج - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢١٠ - كم يا زياد كردن طواف

مقدارى با مردم بدون قصد طواف ادامه دهد، و بعد خارج شود.

مسأله ٧٢٤- هرگاه از روى سهو طواف را زيادتر از هفت دور به جا آورد، اگر اضافه كمتر از يك دور باشد، آن را قطع مى‌كند و طوافش صحيح است، و اگر يك دور يا بيشتر باشد، احتياط آن است كه به قصد قربت بر آن بيفزايد تا هفت دور ديگر به عنوان طواف مستحب كامل شود، و بعد دو ركعت نماز طواف واجب را به جا مى‌آورد، و پس از سعى (در آنجا كه سعى واجب است) دو ركعت ديگر براى طواف مستحب به جا مى‌آورد. و لازم نيست قصد كند طواف اوّل واجب است، و دوّم مستحب؛ بلكه همين اندازه كه به قصد قربت انجام دهد كافى است.

مسأله ٧٢٥- هرگاه از روى سهو و فراموشى طواف واجب را ناقص بگذارد، اگر بعد از تمام كردن چهار دور باشد، برمى‌گردد و طواف را كامل مى‌كند. (خواه موالات از دسته رفته باشد، يا نه) و اگر قبل از چهار دور باشد چنانچه موالات به هم نخورده، مى‌تواند آن را تكميل نمايد وگرنه، بايد از نو شروع كند.

مسأله ٧٢٦- چنانچه پس از بازگشت به وطن متوجّه نقصان در طواف شود، احتياط آن است كه برگردد، و طوافش را طبق آنچه در بالا گفتيم تكميل كند، و اگر نتواند، يا مشكل باشد، نايب بگيرد. و احتياط آن است كه يك گوسفند در مكّه، و اگر نتواند در شهر خود، قربانى نمايد.

مسأله ٧٢٧- هرگاه طواف كننده از روى عمد از اوّل قصد كند كمتر از هفت دور يا بيشتر بجا آورد، طوافش باطل است؛ هر چند به هفت دور تمام كند، و احتياط واجب آن است كه اگر از روى ندانستن مسأله، بلكه اگر بر اثر فراموشى يا غفلت نيز باشد، طواف را اعاده كند.

مسأله ٧٢٨- اگر در وسط طواف از قصد هفت دور برگشت (چه قصد