مناسك جامع حج - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣١ - ٤- استطاعت

صحيح است؛ مثلًا اگر جهاد واجب را ترك كند و به حج برود، گناه كرده، ولى حجّ او باطل نيست.

مسأله ١٤- كسى كه براى حجّ نيابتى اجير شده، سپس در همان سال، استطاعت مالى پيدا كرده، چنانچه مورد اجاره همان سال باشد، بايد حجّ نيابتى را بجا آورد، و اگر استطاعت او باقى ماند، در سال آينده براى خودش حج بجا آورد.

مسأله ١٥- در حج و عمره مستحبّى اجازه شوهر لازم است.

مسأله ١٦- اگر حج يا عمره مستحبّى باعث آزار پدر يا مادر گردد، اشكال دارد.

٤- استطاعت‌

مسأله ١٧- استطاعت به چند چيز حاصل مى‌گردد:

الف) داشتن زاد و توشه و آنچه مورد نياز او در سفر و به هنگام بازگشت است. (استطاعت مالى)

ب) داشتن جواز سفر، و نبودن مانعى در راه، و عدم خوف بر جان و مال و آبروى خويش. (استطاعت طريقى)

ج) داشتن توانايى جسمانى براى انجام اعمال و مناسك حج (استطاعت جسمانى).

د) داشتن وقت كافى براى رسيدن به مكّه و انجام اعمال حج (استطاعت زمانى).

ه) داشتن مخارج زندگى همسر و فرزند و كسانى كه خرج آنها در طول مدّت حج شرعاً يا عرفاً بر او لازم است.

و) داشتن مال، يا كسب و كار، يا شغلى كه بعد از بازگشت بتواند با آن زندگى كند.