مناسك جامع حج - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٤٢ - ١٠- ناخن گرفتن

١٠- ناخن گرفتن‌

مسأله ٤٣٠- گرفتن ناخن دست يا پا، حتّى گرفتن يك ناخن يا بعضى از آن، بر محرم حرام است؛ ولى اگر ناخن آسيب ديده، و ماندن آن ضرر دارد، يا مايه ناراحتى شديد است، مى‌تواند آن را قطع كند.

مسأله ٤٣١- تفاوتى در گرفتن ناخنها با قيچى و ناخن گير و حتّى با دندان نيست.

مسأله ٤٣٢- در آنچه كه گفته شد تفاوتى ميان انگشت اضافى و غير آن نيست (بنابر احتياط واجب).

مسأله ٤٣٣- هرگاه گرفتن ناخن از روى فراموشى يا ندانستن مسأله باشد، چيزى بر او نيست، و اگر از روى عمد باشد، كفّاره گرفتن هر ناخن يك مدّ طعام است؛ (حدود ٧٥٠ گرم) و هرگاه تمام ناخن دستها را بگيرد، كفّاره آن يك گوسفند است. همچنين اگر تمام ناخنهاى دست و پا را در يك مجلس بگيرد، كفّاره آن يك گوسفند است؛ امّا اگر ناخن دستها را در يك مجلس، و ناخن پاها را در مجلس ديگر بگيرد، كفّاره آن دو گوسفند است.

مسأله ٤٣٤- هرگاه تمام ناخن دستها را بگيرد، ولى تمام ناخن پاها را نگيرد، يك گوسفند براى ناخن دستها كفّاره مى‌دهد، و براى هر يك از ناخنهاى پا، يك مدّ طعام به نيازمند مى‌پردازد. همچنين اگر تمام ناخن پاها را بگيرد، ولى تمام ناخن دستها را نگيرد.

مسأله ٤٣٥- اگر پنج ناخن دست و پنج ناخن پا را بگيرد، بايد براى يك از ناخنها يك مدّ طعام كفّاره بدهد. همچنين اگر كمتر از ده ناخن از دستها يا پاها را بگيرد.

مسأله ٤٣٦- اگر بيش از ده ناخن داشته باشد، و تمام ناخنها را بگيرد،