مناسك جامع حج - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٨٥ - ٢- سجدهگاه

شده، ولى صفها هنوز به هم نخورده، اذان و اقامه ساقط است، و از اين جهت تفاوتى با نماز جماعت شيعيان ندارد.

مسأله ١٣٥٥- خواندن نماز قضا با نماز جماعت اهل سنّت، مانعى ندارد.

مسأله ١٣٥٦- با توجّه به اين كه اگر اهل سنّت يك ركعت از امام عقب بيفتند تجافى نمى‌كنند (و به صورت نيم خيز نمى‌نشينند)، انجام اين كار براى شيعيان لازم نيست.

٢- سجده‌گاه‌

مسأله ١٣٥٧- سجده كردن بر تمام انواع سنگها جايز است؛ چه مرمر باشد، يا سنگهاى سياه معدنى، يا سنگ گچ و آهك قبل از آن كه پخته شود. بنابراين، سجده كردن بر تمام سنگفرشهاى «مسجدالحرام» و «مسجدالنّبى» كه از اين قبيل است اشكالى ندارد.

مسأله ١٣٥٨- سجده كردن بر فرشهاى مسجدالنّبى مانعى ندارد، بلكه مهر گذاشتن جايز نيست، ولى اگر به سهولت به جايى كه فرش نيست و براى سجده مناسب است دسترسى دارد و سبب حسّاسيّت برادران اهل سنّت نمى‌شود آن را مقدّم دارد؛ امّا تأكيد مى‌شود از هر عملى كه موجب هتك و انگشت نما شدن مى‌گردد اجتناب ورزند.

مسأله ١٣٥٩- سجده بر حصيرهايى كه در مكّه و مدينه مورد استفاده حجّاج ايرانى و غير ايرانى واقع مى‌شود، و حصير مزبور با نخ مخلوط است، مانعى ندارد؛ مشروط بر اين كه موجب هتك و انگشت نما شدن نگردد.

مسأله ١٣٦٠- چنانچه حاجى شيعه نمازش را به گونه‌اى انجام دهد كه معلوم نباشد حتّى موافق نظر اهل سنّت است، مثل اين كه بر پشت نمازگزاران صف جلو سجده كند (آن گونه كه بعضى از عوام اهل سنّت به‌