مناسك جامع حج - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١١٦ - اوّل پوشيدن لباس احرام

كار از روى علم و عمد باشد، احتياط آن است كه در اين صورت بعد از بيرون آوردن آن لباس و پوشيدن لباس احرام، دوباره نيّت كند و لبّيك بگويد.

مسأله ٣٠٩- هرگاه بعد از احرام به خاطر ندانستن مسأله يا فراموشى، پيراهن به تن كند احرامش صحيح است؛ ولى بايد آن را از طرف پايين در آورد، و اگر ممكن نشد، بايد آن را بشكافد و بيرون آورد.

مسأله ٣١٠- هرگاه بيمار باشد و نتواند لباس معمولى خود را در ميقات از تن در آورد، كافى است نيّت احرام كند و لبّيك بگويد، و در صورت امكان لباسهاى معمولى را موّقتاً در آورد و لباس احرام بپوشد و محرم شود، و بعداً اگر ناچار است لباس معمولى خود را به تن كند، و اگر در ميقات اين كار ممكن نشد، و بعداً حال او براى پوشيدن لباس احرام مساعد شد، احتياط واجب آن است كه اگر توانايى دارد به ميقات برگردد، و مجدّداً احرام ببندد، و اگر بازگشت به ميقات ميّسر نبود، از همان جا لباس را عوض مى‌كند، و تجديد احرام لازم نيست.

مسأله ٣١١- پوشيدن بيش از دو جامه (مثلًا دو حوله) براى احرام جهت جلوگيرى از سرما يا گرما يا غير آن، اشكالى ندارد.

مسأله ٣١٢- هرگاه محرم بر اثر سردى هوا، يا علّت ديگر، ناچار شود لباس دوخته بپوشد، اين كار اشكالى ندارد، ولى اگر ممكن است، لباس دوخته را پايين و بالا كند و بر دوش بيندازد، و دست در آستين آن نكند، و احتياط آن است كه آن را پشت و رو نيز بنمايد، و اگر اضطرار به پوشيدن لباس دوخته به اين نوع پوشش رفع نمى‌شود، مى‌تواند به طور معمولى لباس بپوشد.