مناسك جامع حج - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٨٩ - ٧- لقطه (گمشده) حرم

٧- لقطه (گمشده) حرم‌

مسأله ١٣٧٤- هرگاه حاجى چيزى در حرم پيدا كند، احتياط واجب آن است كه برندارد.

مسأله ١٣٧٥- اگر لقطه (گمشده) حرم را برداشت، چنانچه قيمت آن كمتر از يك درهم‌ [١] باشد مى‌تواند آن را تملّك و مصرف نمايد، و اگر تملّك نكرد و كوتاهى ننمود ضامن نيست، ولى اگر بدون قصد تملّك آن را نزد خود نگاه داشت، و در نگهدارى آن كوتاهى و تفريط كرد، ضامن است، و اگر قصد تملّك كرد و قبل از آن كه آن را مصرف كند صاحبش پيدا شد، بايد آن را به صاحبش بازگرداند.

مسأله ١٣٧٦- هرگاه لقطه حرم را، كه يك درهم يا بيشتر ارزش دارد بردارد، بايد اگر مى‌تواند آن را به شخصى مطمئنى بسپارد تا يك سال در جستجوى صاحبش باشد و اعلام كند [٢]، و اگر بعد از يك سال صاحبش پيدا نشد، و اميدى به پيدا شدن صاحبش ندارد، آن را صدقه مى‌دهد، ولى چنانچه پس از صدقه دادن، صاحبش پيدا شود و راضى به صدقه نگردد، احتياط واجب آن است كه قيمت آن را به او بدهد، و در هر حال تملّك چنين لقطه‌اى جايز نيست، و چنانچه تملّك كند مالك نمى‌شود، و ضامن آن است، و اگر از ابتدا نسبت به پيدا كردن صاحبش كاملًا مأيوس باشد مى‌تواند بلافاصله آن را به شخص نيازمندى از طرف صاحب اصلى صدقه دهد.

مسأله ١٣٧٧- هرگاه زائرين در مكّه يا مدينه پول سعودى پيدا كنند، و

[١] يك درهم ٦/ ١٢ نخود نقره سكّه‌دار است، كه قيمت فعلى آن حدود ٤٠٠ تومان است.

[٢] چنانچه از روزى كه آن را پيدا كرده تا يك هفته هر روز، و پس از آن تا يك سال هفته‌اى‌يك بار، در محلّ اجتماع مردم اعلام كند، كافى است.