مناسك جامع حج - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٥٥ - ٢٤- شكار حيوانات صحرايى

مسأله ٥٠٢- كشتن ملخ نيز براى محرم جايز نيست؛ بنابراين اگر از راهى بگذرد كه ملخ در آن است، چنانچه مى‌تواند راه خود را تغيير دهد، و اگر نمى‌تواند بايد مواظب باشد ملخ‌ها را حتّى الامكان پايمال ننمايد، ولى در صورت ناچارى و مشقّت و عُسر و حرج اشكالى ندارد.

مسأله ٥٠٣- كشتن حيوانات موذى، مانند مار و عقرب و درندگان، در جايى كه ايجاد خطر نمايند جايز است.

مسأله ٥٠٤- ذبح حيوانات اهلى، مانند مرغ خانگى و گاو و گوسفند و شتر، در حال احرام اشكالى ندارد.

مسأله ٥٠٥- شكار حيوانات دريايى براى محرم جايز است.

مسأله ٥٠٦- منظور از حيوانات دريايى حيواناتى است كه تخم‌گذارى و رشد نوزاد آنها هر دو در دريا انجام شود، و در دريا هم زندگى كند.

مسأله ٥٠٧- نگاه داشتن صيد در حال احرام بنابر احتياط واجب حرام است؛ هر چند مالك آن باشد.

مسأله ٥٠٨- هر حيوانى كه شكار آن حرام است، نوزاد و تخم آن نيز حرام است؛ هر چند در دست‌رس باشد.

مسأله ٥٠٩- اگر محرم شكارى ذبح كند، بنابر مشهور در حكم ميته (مردار) خواهد بود، و بنابر احتياط واجب هيچ كس (چه محرم و چه غير محرم) نمى‌تواند از آن استفاده كند.

مسأله ٥١٠- براى كشتن و شكار كردن هر يك از حيوانات صحرايى كفّاره‌اى معيّن شده است، ولى چون در حال حاضر اين مسأله چندان مورد ابتلا نيست، و حجّاج بيت اللَّه مطلقاً اقدام به شكار نمى‌كنند، از شرح آن صرفنظر مى‌شود.