مناسك جامع حج - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٨٦ - ٣- وقوف در مشعر الحرام

گناه كرده و بايد يك گوسفند كفّاره دهد؛ ولى حجّ او صحيح است؛ امّا مى‌تواند كمى قبل از طلوع آفتاب از مشعر به سمت منى حركت كند، ولى قبل از طلوع آفتاب از وادى محسّر (در انتهاى منى) عبور ننمايد.

مسأله ٩٩٢- وقوف در مشعر الحرام ركن است؛ يعنى هر كس آن را عمداً ترك كند حجّ او باطل مى‌شود، و وقوف ركنى وقوف مقدارى از بين الطلوعين است.

مسأله ٩٩٣- اگر چه ماندن تمام فاصله ميان طلوع صبح تا طلوع آفتاب در مشعر الحرام واجب است (و حتّى ماندن در شب عيد نيز بنابر احتياط، واجب مى‌باشد)، ولى هرگاه شب را به تنهايى در آنجا بماند، براى صحيح بودن حجّ او كافى است؛ امّا همان‌طور كه گفتيم اگر از روى عمد باشد گناه كرده، و بايد يك گوسفند كفّاره دهد.

مسأله ٩٩٤- براى چند طائفه جايز است مقدار مختصرى در مشعر توقّف كرده، سپس به منى بروند: ١- زنان ٢- بيماران ٣- پيرمردان ٤- تمام افراد معذور. به اين ترتيب، كسانى كه عذرى دارند مقدارى از شب را در مشعر توقّف كنند، سپس از آنجا كوچ كرده به منى بروند، بنابراين پيرمردان، بيماران، كودكان، و تمام اشخاصى كه براى پرستارى يا راهنمايى بايد همراه آنها باشند، و آنها كه مى‌ترسند در ازدحام جمعيّت صبح روز عيد اذيّت شوند، مى‌توانند شبانه (بعد از مقدارى توقّف در مشعر الحرام و ذكر خدا) به منى بروند، و همان شب نيز رمى جمره عقبه كنند؛ ولى احتياط مستحب آن است كه قبل از نصف شب از مشعر حركت نكنند، و راهنمايان اگر بتوانند بعد از رساندن نفرات به مِنى، براى وقوف به مشعر بازگردند، احتياط آن است كه برگردند.