مناسك جامع حج - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٠٠ - چهل مسأله مهم و محلّ ابتلاء در حجّ و عمره

بعضى از دوستان (معيار اطمينان داشتن به كار نايب است). و لازم نيست وكيل نام صاحب قربانى را بداند، همين اندازه كه نيّت او را كند كافى است، هر چند بردن نام او به هنگام ذبح بهتر است، و اگر كسى بدون گرفتن وكالت از طرف ديگرى قربانى كند صحيح نيست.

٢٠- مسلمانان بايد كارى كنند كه گوشتهاى قربانى از بين نرود، و مجبور به سوزاندن و دفن كردن آن نباشند؛ زيرا اين كار اسراف و حرام است، و ادّله قربانى شامل آن نمى‌شود، و چنانچه مستحقّينى در منى يافت نشوند، لازم است آن را به ساير بلاد اسلامى ببرند، و به فقرا و مؤمنان بدهند، و يا پول آن را كنار بگذارند و هنگام بازگشت در محل خود قربانى كنند، و يا با دوستان خود هماهنگ كند كه در همان روز بعد از رمى جمره قربانى كنند؛ و هر يك از اينها كافى است.

٢١- تا آنجا كه ممكن است بايد قربانى را در قربانگاههاى موجود انجام داد، و از تلف شدن گوشت آن جلوگيرى كرد؛ امّا اگر بعد ازتلاش و كوشش، يقين پيدا كند كه راهى براى استفاده از گوشت قربانى نيست، و حتماً ضايع مى‌شود، بايد از قربانى در آنجا صرفنظر كند، و پول آن را كنار بگذاد، و هنگام بازگشت در محلّ خود قربانى نمايد. البتّه در ماه ذى الحجّه همان سال، و اگر ممكن نشد در ماه ذى‌الحجّه سال آينده قربانى مى‌كند، و مى‌تواند به وسيله تلفن با دوستان خود هماهنگ كند كه در همان روز بعد از رمى جمره قربانى كنند؛ ولى اين كار واجب نيست.

٢٢- استفاده از وسايل ماشينى براى ذبح حيوانات مانعى ندارد، ولى شرايط ذبح شرعى‌ [١] مانند رو به قبله بودن و بسم اللَّه گفتن و غير آن بايد رعايت شود.

[١] شرح اين مطلب در مسأله ٢٢٢٣ توضيح المسائل ما آمده است.