مناسك جامع حج - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٢٣ - ٣- نماز طواف

قرائت نماز خود را براى اهل علم بخوانند، و اگر ايرادى دارد برطرف نمايند، تا حجّ آنها از هر نظر خالى از اشكال باشد.

مسأله ٧٧٩- براى صحيح بودن قرائت، دقّتهاى علماى تجويد شرط نيست؛ همين اندازه كه در عرف عرب بگويند كلمات را صحيح ادا مى‌كند كافى است.

مسأله ٧٨٠- هرگاه كسى از روى عمد نماز طواف را ترك كند، بايد برگردد و بجا آورد، ولى اگر به موقع بجا نياورد، حجّ او باطل نيست؛ بلكه فقط گناه كرده و بايد آن را جبران‌كند.

مسأله ٧٨١- اگر شخصى نماز طواف را بجا نياورد و بميرد، بر پسر بزرگ او واجب است كه قضاى آن را بجا آورد؛ و اگر شخص ديگرى نيز بجا آورد كفايت مى‌كند.

مسأله ٧٨٢- هرگاه شخصى از روى سهو، يا جهل و ندانستن مسأله، نماز طواف واجب را ترك كند، در صورت امكان بايد برگردد و نماز را پشت مقام بجا آورد، و اگر برگشتن براى او مشقّت دارد، هر جا كه هست نماز را بجا آورد؛ حتّى اگر در وطن خود باشد.

مسأله ٧٨٣- هرگاه نماز طواف را فراموش كند، و در حال سعى يادش بيايد، سعى را رها مى‌كند، و برمى‌گردد نماز طواف را بجا مى‌آورد، سپس سعى را از همان جا كه رها كرده ادامه مى‌دهد.

مسأله ٧٨٤- هرگاه نماز طواف را فراموش كند، و اعمال پس از نماز را بجا آورد، و پس از توجّه نماز طواف را انجام دهد، اعاده اعمال پس از نماز براى او لازم نيست؛ هر چند احتياط مستحب در اعاده آن اعمال است.

مسأله ٧٨٥- احتياط واجب آن است كه نماز طواف را بلافاصله بعد از طواف بجا آورد؛ مگر اين كه يادش برود، كه حكم آن گفته شد.