مناسك جامع حج - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٢٢ - ٣- نماز طواف

مسأله ٧٧٣- نماز طواف را مى‌توان بلند يا آهسته خواند، و اذان و اقامه ندارد، و در چيزهاى ديگر شبيه نماز صبح است؛ ولى بنابر احتياط واجب، جماعت در نماز طواف مشروع نيست.

مسأله ٧٧٤- در نماز طواف هر سوره‌اى، جز سوره‌هاى سجده را مى‌توان خواند؛ ولى مستحبّ است در ركعت اوّل پس از حمد سوره «توحيد» و در ركعت دوم سوره «كافرون» را بخواند.

مسأله ٧٧٥- نماز طواف را در همه اوقات مى‌توان خواند، مگر اين كه با وقت نماز واجب مزاحمت كند، به گونه‌اى كه خواندن نماز طواف در آن وقت باعث از دست رفتن نماز واجب شود، كه در اين صورت بايد نماز روزانه را مقدّم داشت.

مسأله ٧٧٦- بر هر مكلّفى واجب است قرائت نماز خود را ياد بگيرد؛ يعنى حمد و سوره و ساير ذكرهاى نماز را به طور صحيح بخواند؛ ولى اگر به علّت بيسوادى، يا علل ديگر، بعد از تلاش لازم نتوانست قرائت را به طور كامل بخواند، همان مقدار كه مى‌تواند كافى است، و اگر مى‌تواند ياد بگيرد، امّا كوتاهى كند، معصيت نموده است، ولى اگر وقت تنگ باشد، و فرصت براى ياد گرفتن نباشد، بايد به همان مقدار كه توانايى دارد نمازها و از جمله نماز طواف را بخواند، و نايب گرفتن لازم نيست.

مسأله ٧٧٧- اگر كسى نمى‌داند كه قرائت نمازش درست نيست، و در نادانى خود معذور باشد، نمازش صحيح است، و اعاده ندارد؛ امّا اگر مقصّر بوده، لازم است پس از درست كردن قرائت، نمازش را اعاده كند؛ وگرنه معصيت كرده است.

مسأله ٧٧٨- همه نمازها را بايد با قرائت صحيح انجام داد. زائران خانه خدا بايد از فرصت استفاده كنند، و به هنگام اراده اين سفر بزرگ روحانى،