مناسك جامع حج - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣١٦ - استفتائات قربانى

دوستش قربانى مى‌كند، ولى مطمئن است كه اگر به آنها بگويد راضى هستند، و خوشحال مى‌شوند. آيا اين مقدار اذن فحوى كافى است؟

جواب: كافى نيست؛ مگر اين كه او را وكيل كرده باشند.

سؤال ١١٠٩- بعضى از حجّاج محترم بدون اخذ وكالت از دوستانشان، براى آنها قربانى مى‌كنند. آيا اين قربانى كافى است؟ اگر كافى نيست، پول قربانى بر عهده كيست؟

جواب: كفايت نمى‌كند، و پول بر عهده كسى است كه آن را هزينه كرده است؛ مگر اين كه كسى او را فريب داده باشد كه از فريب دهنده مى‌گيرد.

سؤال ١١١٠- نايب به تعداد افرادى كه به او نيابت داده‌اند از صاحب گوسفند، بعد از توافق بر قيمت، گوسفند مى‌گيرد، سپس يكى يكى گوسفندان را به نيّت افرادى كه وكالت داه‌اند سر مى‌برد، پس از آن پول گوسفندان را به صاحبش مى‌پردازد، آيا قربانى آنها صحيح است؟

جواب: اشكالى ندارد.

سؤال ١١١١- معمولًا در هر كاروانى چند نفر براى قربانى از طرف تمامى اعضا كاروان نايب مى‌شوند و به قربانگاه مى‌روند. اگر نايب شك كند براى فلان شخص قربانى كرده يا نه، وظيفه‌اش چيست؟

جواب: بايد قربانى كند.

سؤال ١١١٢- هرگاه شخصى بر اثر عذرى نتواند خودش قربانى كند، و ديگرى را مامور اين كار نمايد و نايب فراموش كند و در مدينه يا ايران يادش بيايد كه قربانى نكرده، وظيفه‌اش چيست؟

جواب: حجّ او اشكالى ندارد، ولى قربانى بر ذمّه‌اش مى‌ماند. اگر ماه ذى الحجّه تمام نشده، در وطنش قربانى مى‌كند. در غير اين صورت، در