مناسك جامع حج - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٥٥ - ١٣- رمى جمرات در روزهاى يازدهم و دوازدهم

شك در رمى‌

مسأله ١٢٦٠- هرگاه بعد از گذشتن روزى كه رمى در آن روز واجب است، شك كند كه آن را انجام داده، يا نه (مثلًا روز يازدهم شك كند رمى روز عيد را بجا آورده، يا نه؟) به شك خود اعتنا نمى‌كند.

مسأله ١٢٦١- هرگاه پس از پرتاب سنگ شك كند كه صحيح پرتاب كرده يا نه، اعتناء نمى‌كند.

مسأله ١٢٦٢- اگر موقع رمى جمره عقبه شك كند جمره اولى يا وسطى يا هر دو را رمى كرده يا نه؟ يا صحيح انجام داده يا نه؟ اعتنا به شك نمى‌كند.

مسأله ١٢٦٣- هرگاه قبل از شروع رمى جمره دوّم، شك كند كه هفت سنگ به جمره اوّل پرتاب كرده يا كمتر، بايد برگردد و كسرى احتمالى را جبران كند تا يقين به رمى هفت سنگ پيدا كند، هر چند از عمل منصرف شده باشد.

مسأله ١٢٦٤- هرگاه بعد از شروع به رمى جمره بعدى، در تعداد سنگهايى كه به جمره قبل زده شك كند، چنانچه يقين داشته باشد كه چهار سنگ به جمره قبلى پرتاب كرده و نسبت به سه سنگ ديگر مشكوك باشد، احتياط واجب آن است كه مقدار مشكوك را به جا آورد، هر چند بعد از تكميل رمى جمره بعدى باشد، و اگر در كمتر از چهار سنگ شك كند، تا مقدار چهار سنگ را اعتنا نكند و بگويد انشاء اللَّه بجا آورده‌ام، و سه سنگ ديگر بزند؛ بنابر احتياط واجب.

مسأله ١٢٦٥- هرگاه بعد از فراغت از رمى جمرات سه گانه، يقين پيدا كند كه يك، يا دو، يا سه سنگ، از يكى از سه جمره ناقص شده، بايد به هر مقدار كه احتمال نقصان مى‌دهد به هر سه جمره بيندازد، و اگر يقين كند به‌