مناسك جامع حج - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٥٠ - ١٨- استمناء كردن

مسأله ٤٧٥- هرگاه مرد محرم با همسر خود، كه وى نيز محرم است، از روى اجبار نزديكى كند، چيزى بر زن نيست، ولى مرد در صورت علم و عمد علاوه بر كفّاره خود، بايد كفّاره زن را نيز بدهد؛ امّا اگر اين كار با علم و رضايت زن صورت گيرد، هر كدام بايد يك كفّاره- به شرحى كه گذشت- بدهند.

مسأله ٤٧٦- اگر با همسر خود نزديكى بدون جماع كند، بايد يك شتر كفّاره بدهد؛ ولى حجّ او صحيح است، و در سال آينده لازم نيست حج بجا آورد.

حكم زن نيز همين گونه است، و در صورت اكراه، مانند مسأله سابق است.

مسأله ٤٧٧- كفّاره در همه اين موارد، بنابر احتياط واجب، يك شتر است، و فرقى ميان همسر دائم و موقّت نيست. همچنين نزديكى از جلو و عقب در اين احكام يكسان است.

مسأله ٤٧٨- احكام بالا در حجّ واجب و مستحب و حجّ نيابتى يكسان است؛ ولى در صورت ارتكاب اين عمل در حجّ نيابتى، اجير حقّ مال الاجاره دارد، هر چند بايد به وظائف بالا عمل كند (و همان گونه كه گفته شد اين احكام در صورت علم و عمد است).

١٨- استمناء كردن‌

مسأله ٤٧٩- هرگاه مُحرِم با خود بازى كند و منى از او خارج شود، حكمش حكم كسى است كه با زنى نزديكى كرده باشد، كه شرح آن در مسائل سابق گذشت، و اگر با همسر خود بازى كند، يا به وسيله نگاه كردن، يا فكر و تصوّر كردنِ چنان صحنه‌هايى، منى از او خارج گردد، كفّاره بر او واجب است؛ بلكه بنابر احتياط واجب تمام احكام جماع را، كه در مسائل سابق گذشت، دارد.