مناسك جامع حج - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٠٥ - تقسيم و مصرف گوشت قربانى

مسأله ١٠٥٤- اگر حيوان براى قربانى يافت نشود، نه سالم و نه غير سالم، مى‌تواند قيمت آن را نزد شخص امينى در مكّه بگذارد كه تا پايان ماه ذى الحجّه در منى براى او قربانى كند، و اگر در آن سال نتوانست، در سال بعد اين كار را انجام مى‌دهد، و اگر شخص مطمئنّى در آنجا نيابد، مى‌تواند در سال آينده از بعضى از حجّاج مطمئن خواهش كند براى او انجام دهند، و در شرايط فعلى مى‌تواند در وطنش نيز ذبح كند.

تقسيم و مصرف گوشت قربانى‌

مسأله ١٠٥٥- مستحبّ است قربانى را سه قسمت كند: يك سوّم آن را براى خود بردارد، و يك سوّم را در راه خدا به نيازمندان صدقه دهد، و يك سوّم را به دوستان و مؤمنان هديه نمايد. البتّه لازم نيست تقسيم به سه قسمت به طور مساوى باشد، ولى دادن بخشى از آن به فقير واجب است، امّا خوردن چيزى از آن واجب نيست؛ هر چند موافق احتياط است.

مسأله ١٠٥٦- گوشت قربانى را به همه فقراى مسلمين، اعمّ از شيعه و اهل سنّت مى‌توان داد؛ ولى دادن به غير مسلمانان و ناصبيها (آنها كه با ائمّه عليهم السلام عداوت دارند) اشكال دارد.

مسأله ١٠٥٧- احتياط آن است كه تا افراد نيازمند در منى پيدا شوند، گوشت قربانى را از منى خارج نكنند.

مسأله ١٠٥٨- مسلمانان بايد كارى كنند كه گوشتهاى قربانى استفاده شود و از بين نرود، و مانند بعضى از سال‌ها مجبور به دفن كردن يا سوزاندن آنها نشوند؛ زيرا اين كار اسراف است و حرام، و مخالف دستورات اسلام است، و چنانچه در منى مستحقّينى يافت نشوند، بايد آن را به ساير كشورها ببرند، و به فقرا و مؤمنان بدهند، و چنانچه هزينه‌اى براى اين كار لازم باشد بايد