مناسك جامع حج - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٤٠ - ٨- استعمال بوى خوش

گلاب و غير آن، خواه از طريق بوييدن باشد، يا ماليدن بر بدن و لباس، يا پراكندن در فضاى اطاق به وسيله اسپرى، يا خوردن غذاهاى معطّر، بر مرد و زن مُحرم حرام است.

مسأله ٤١٥- خوردن ميوه‌هاى خوشبو مانند سيب و پرتغال و مانند آن مانعى ندارد؛ ولى بهتر است از بوييدن آنها خوددارى شود.

مسأله ٤١٦- احتياط واجب آن است كه از تمام انواع گلها و سبزيهايى كه بوى خوش مى‌دهد اجتناب شود.

مسأله ٤١٧- خريد و فروش عطريّات در حال احرام اشكالى ندارد، ولى نبايد حتّى به عنوان امتحان آنها را ببويد، يا استعمال كند.

مسأله ٤١٨- احتياط آن است كه محرم از «دارچين»، «زنجبيل»، «هِل» و هر آنچه بوى خوش دارد، اجتناب كند.

مسأله ٤١٩- محرم نمى‌تواند با صابونهاى عطرى، يا شامپوهاى معطّر، خود را بشويد، و لازم است از گذاشتن اين‌گونه اشياء در كنار لباس احرامى خود، كه سبب بو گرفتن آنها مى‌شود، خوددارى كند.

مسأله ٤٢٠- هرگاه محرم در جايى قرار گيرد كه بوى خوش در آنجا باشد، بايد چيزى در برابر بينى خود بگيرد كه بوى خوش را استشمام نكند؛ مگر اين كه موجب عسر و حرج شود، ولى اگر از محلّى بگذرد كه بوى بد در آنجاست، نبايد بينى خود را بگيرد، امّا مى‌تواند به سرعت از آنجا بگذرد.

مسأله ٤٢١- اگر ناچار شود لباسى كه بوى خوش مى‌دهد بپوشد، يا غذايى كه بوى خوش دارد بخورد، بايد چيزى در برابر بينى خود قرار دهد كه بوى خوش را استشمام نكند؛ مگر اين كه موجب عسر و حرج شود.

مسأله ٤٢٢- مشهور آن است كه استعمال خلوق كعبه (چيزى كه كعبه را با آن خوشبو مى‌كنند) حرام نيست؛ ولى چون معلوم نيست خلوق كعبه‌