اطلاعات نظامی در اسلام - مناصره، عبدالله علي سلامه محمد؛ مترجم عبدالحسين بينش - الصفحة ١٩٨ - مطلب سوم كيفر جاسوس مستأمن

پس هرگاه مؤمن با جاسوسى از دايرۀ ايمان بيرون نرود، پناهندگى پناهنده نيز با جاسوسى نقض نمى‌شود. [١]

٢-هرگاه پناهنده‌اى راهزنى كند، على رغم اين‌كه محارب خدا و رسول است، پناهندگى او نقض نمى‌شود.

خداوند متعال فرموده است:

«اِنَّمٰا جَزٰاءُ الَّذيٖنَ يُحٰارِبُونَ اللّٰهَ وَ رَسُولَهُ وَ يَسْعَوْنَ فِى الْاَرْضِ فَسٰاداً اَنْ يُقَتَّلُوا اَوْ يُصَلَّبُوا اَوْ تُقَطَّعَ اَيْديٖهِمْ وَ اَرْجُلُهُمْ مِنْ خِلاٰفٍ اَوْ يُنْفَوْا مِنَ الْاَرْضِ» [٢]

جزاى كسانى كه با خدا و پيامبرش جنگ مى‌كنند و در زمين به فساد مى‌كوشند، آن است كه كشته شوند، يا بردار گردند، يا دست‌ها و پاهايشان يكى از چپ و يكى از راست بريده شود، يا از سرزمين خود تبعيد شوند.

پس وقتى محاربه موجب نقض پناهندگى نمى‌شود جاسوسى به طريق اولى موجب نقض آن نخواهد بود، جز اين‌كه او كار ناروايى انجام داده و با نقل اخبار و افشاى اسرار مسلمانان براى دشمنانشان قصد ضرر رسانيدن به آنان را كرده است. از اين رو، در همۀ اين امور، بدون آن‌كه پيمان او نقض گردد، كيفر مى‌بيند. [٣]

رأى برگزيده: نظريۀ مالكيان بر ديگران ترجيح دارد، زيرا پناهندگى مسلتزم عدم افشاى اسرار مسلمانان و راهنمايى بر امور پوشيدۀ آنان است. بنابراين، اگر پناهنده جاسوسى كند، پيمان او نقض مى‌شود، زيرا با مفاد قرار دادش مخالفت ورزيده است.

اگر چنين كسى را پيمان شكن به حساب نياوريم، موجب شكستن هيبت مسلمانان مى‌گردد و دشمنان اسلام مغرور مى‌شوند و براى جنگيدن و خسارت زدن به‌آنان جرى مى‌گردند.

بنابر اين، آن‌گاه كه پناهنده‌اى مرتكب جاسوسى عليه مسلمانان گردد، با مفاد پيمان مخالفت ورزيده و پناهندگى از سوى او باطل مى‌شود. در نتيجه، پيمان او نقض مى‌گردد و امام