اطلاعات نظامی در اسلام - مناصره، عبدالله علي سلامه محمد؛ مترجم عبدالحسين بينش - الصفحة ٢١٥ - شاخۀ دوم-دلايلى از سنت شريف نبوى

بميرد، در آتش جاودانه نمى‌شود.

قاضى عياض دربارۀ قول رسول خدا (ص) يعنى «كسى كه با پاره آهنى خودكشى كند، آن پاره آهن به دست اوست و آن رابه شكم خود فرو مى‌كند.» مى‌گويد:

اين فرموده، دالّ بر اين است كه به منظور اقتدا به كيفر الهى دربارۀ كسى كه خودكشى كرده است، قاتل را بايد با همان وسيله‌اى كه كشته است-تيز باشد يا هر چيز ديگر - قصاص كرد.

دوم: از رسول خدا (ص) چنين روايت شده است:

مردى از پيشينيان شما دُمَلى بر تن داشت، همين كه وى را ناراحت كرد، تيرى از تركش بيرون آورد و آن دُمل را پاره كرد، اما خون بند نيامد تا مُرد. پروردگارتان گفت: «هر آينه بهشت بر او حرام گرديد.»

سوم: از سعيد بن مسيّب و او از ابو هريره روايت مى‌كند كه گفت:

همراه با رسول خدا (ص) در جنگى شركت داشتيم. آن حضرت دربارۀ يكى از همراهانش كه مدعى اسلام بود، فرمود: «اين مرد اهل دوزخ است.»

هنگامى كه پيكار آغاز شد، آن مرد به‌سختى جنگيد و جراحت‌هاى زيادى برداشت و باز پايدارى كرد. آن‌گاه مردى از اصحاب رسول خدا (ص) آمد و گفت:

اى رسول خدا آيا آن كس را كه گفتى اهل دوزخ است، ديديد؟ او در راه خدا به سختى پيكار كرد و زخم‌هاى زيادى برداشت.

رسول خدا (ص) فرمود: «اما او اهل آتش است.»

نزديك بود كه برخى از مسلمانان به شك بيفتند. در همين اوضاع و احوال، آن مرد درد جراحت را بشدت احساس كرد و دست به تركش خويش برد و تيرى از آن بيرون كشيد و با آن خودكشى كرد. آن‌گاه شمارى از مسلمانان نزد رسول خدا (ص) آمده، گفتند:

اى رسول خدا، خداوند سخن شما را راست گردانيد، آن مرد خودكشى كرد.