اطلاعات نظامی در اسلام - مناصره، عبدالله علي سلامه محمد؛ مترجم عبدالحسين بينش - الصفحة ٢١٦ - شاخۀ دوم-دلايلى از سنت شريف نبوى
رسول خدا (ص) فرمود:
«اى بلال برخيز و اعلام كن: به بهشت وارد نگردد، مگر مؤمن و هر آينه خداوند اين دين را با فاجر تأييد مىكند.» [١]
در روايت ديگرى از سهل بن سعد آمده است كه مردى از سران اسلامى در يكى از غزوهها همراه با پيامبر (ص) بود. رسول خدا (ص) به او نگريست و گفت:
«هر كس دوست دارد مردى از اهل دوزخ را ببيند، به اين مرد بنگرد.»
يك تن از مردم او را دنبال كرد، در حالى كه او بهشدت عليه مشركان مىجنگيد، تا آنكه مجروح گرديد، پس در مرگ شتاب ورزيد و نوك شمشيرش را ميان سينه خويش فشرد تا از ميان دو كتفش بيرون آمد. آن مرد بهسرعت نزد رسول خدا شتافت و گفت: شهادت مىدهم كه تو رسول خدايى.
فرمود: چه شده است؟ گفت:
«دربارۀ فلانى فرمودى: هركس دوست دارد مردى از اهل دوزخ را ببيند به او بنگرد در حالى كه او از بزرگترين مدافعان مسلمانان بود. پس من دانستم كه بر اين حال نمىميرد، تا آنكه جراحت يافت و در مردن شتاب ورزيد.»
در اين هنگام رسول خدا (ص) فرمود:
گاه بندهاى كار اهل آتش را مىكند، در حالى كه اهل بهشت است و گاه كار اهل بهشت را مىكند، در حالى كه اهل آتش است. همانا كارها به سرانجام آنها بستگى دارد. [٢]
[١] -صحيح مسلم، ط ١، حديث شماره ١١١، ج ١، ص ١٠٥؛ صحيح بخارى، مطابع دار الشعب، م ٢، ج ٥، ص ١٦٨-١٦٩؛ ر. ك: صحيح مسلم با شرح نووى، دار الفكر، م ١، ج ٢، ص ١٢٢؛ شوكانى، نيل الاوطار، دار الجيل، م ٤، ج ٧، ص ٢٠٢.
[٢] -ر. ك: صحيح بخارى، م ٢، ج ٥، ص ١٦٨؛ صحيح مسلم، ط ١، حديث شمارۀ ١١٢، ج ١، ص ١٠٦؛ صحيح مسلم با شرح نووى، ط ٣، ج ٢، ص ١٢٤.