اطلاعات نظامی در اسلام - مناصره، عبدالله علي سلامه محمد؛ مترجم عبدالحسين بينش - الصفحة ١١٢ - شاخۀ اوّل-نظريۀ تجويز كنندگان و دلايلشان

بنابر اين، اگرپيروزى متوقّف بر نابودى آن‌ها باشد، واجب است. [١]

زهرى از اسامه روايت مى‌كند كه رسول خدا (ص) به وى توصيه كرد و گفت:

«بامدادان به «أُبنى» حمله كن و آتش بزن.» [٢]

٢- خداى متعال به دوستان مؤمن خود فرمان داده است كه دشمنان كافرش را به خشم آورند، و برايشان در اين كار پاداش قرار داده است. بيان اين مطلب در كلام خداوند چنين است:

«وَ لاٰ يَطَئُونَ مَوْطِئاً يَغيٖظُ الْكُفّٰارَ وَ لاٰ يَنٰالُونَ مِنْ عَدُوٍّ نَيْلاً اِلاّٰ كُتِبَ لَهُمْ بِهِ عَمَلٌ صٰالِحٌ» [٣]

و در هيچ مكانى كه كافران را به خشم آورد، قدم نمى‌گذارند و به دشمن دستبردى نمى‌زنند مگر اين‌كه به سبب آن، عملى صالح براى آنان نوشته مى‌شود.

تخريب خانه‌ها و بريدن درختان كافران آن‌هارا به خشم مى‌آورد و شوكتشان را خرد مى‌كند، [٤]پس اگر اميد به دستيابى بر آن‌ها نداريم، جايز است كه، براى به خشم آوردن و سخت گرفتن بر كافران، آن‌هارا از بين ببريم. اما اگر به دستيابى برآن‌ها اميد برود، به منظور نگهدارى براى غنيمت گرفتن، ترك آن مستحبّ و از بين بردنش مكروه است. اما اگر آن‌ها را به غنيمت گرفتيم، به اين ترتيب كه خانه و كاشانه آنان را به پيروزى يا صلح گشوديم، به اين اعتبار كه مال خودمان گردد؛ يا اموالشان را به غنيمت گرفتيم، در اين صورت به اين دليل كه به غنيمت ما درآمده، ازبين بردن آن‌ها حرام است. [٥]

٣- خداى متعال فرموده است:

«. . . يُخْرِبُونَ بُيُوتَهُمْ بِأَيْديٖهِمْ وَ اَيْدِى الْمُؤْمِنيٖنَ. . .» [٦]