اطلاعات نظامی در اسلام - مناصره، عبدالله علي سلامه محمد؛ مترجم عبدالحسين بينش - الصفحة ١١١ - شاخۀ اوّل-نظريۀ تجويز كنندگان و دلايلشان

«مٰا قَطَعْتُمْ مِنْ ليٖنَةٍ اَوْ تَرَكْتُمُوهٰا قٰائِمَةً عَلٰى اُصُولِهٰا فَبِأِذْنِ اللّٰهِ وَ لِيُخْزِىَ الْفٰاسِقيٖنَ» [١]

هرچه از خرما بُن‌ها بريديد يا آن را ايستاده بر ريشه‌اش رها ساختيد به اذن خدا بوده است و تا زشتكاران را سرافكنده گرداند.

بيضاوى در تفسيرش با استدلال به همين آيه مى‌گويد كه ويران ساختن آباديهاى كفار و قطع درختانشان براى افزايش خشم آن‌ها جايز است. [٢]

در سبب نزول اين آيه از نافع از ابن عمر روايت شده است كه رسول خدا (ص) فرمان داد نخل‌هاى بنى نضير را قطع كنند، بلكه نخلستان‌هاى آنان يعنى بويره [٣]را بريد [٤]و آتش زد. يكى از ساكنان دژ گفت: اى محمد، اين فساد است و تو از فساد نهى مى‌كنى، پس آيۀ فوق نازل شد؛ و حسان بن ثابت در باره‌اش مى‌گويد: وَ هٰانَ عَلىٰ سُراٰة بنى لُؤى حريق بالبويرة مستطير [٥]

براى بزرگان بنى لؤى حريق افروخته در بويره سهل بود.